۴۳۲۹ مطلب
این مقاله استدلال میکند راهبرد امنیت ملی جدید آمریکا بر واقعیتهای مادی بهویژه انرژی و منابع راهبردی استوار است و ارزشهای دموکراتیک جایگاهی ندارد. واشنگتن بهدنبال ثبات با روسیه و تنشزدایی با چین است، خاورمیانه را کماهمیت میبیند و بر نیمکره غربی تمرکز دارد. با افول مزیتهای نظامی آمریکا و تغییر ماهیت جنگ به سود دفاع، شرایط بیش از گذشته برای نظم چندقطبی و صلح نسبی مهیاست.
این مقاله استدلال میکند که ادعاهای صلحسازی دونالد ترامپ عمدتاً تبلیغاتی و فاقد اثر پایدار بوده است. از غزه، اوکراین، کامبوج و تایلند تا کنگو، سودان و جنوب آسیا، «توافقهای نمایشی» او یا فروپاشیدهاند یا به تشدید بحران انجامیدهاند. بیحوصلگی ساختاری، بیتوجهی به جزئیات، تکیه بر دیپلماتهای آماتور و جانبداری در میانجیگری، بحران اعتماد را عمیقتر کرده است.
رسانههای آمریکایی از مطرح شدن اتهام تجاوز از سوی ترامپ خبر دادند.
ائتلافی از بازیگران عرب و اروپایی اعلام کردند حاضر هستند رضایت حماس را برای آتشبس بگیرد، به شرط آنکه ترامپ رضایت نتانیاهو را تضمین کند؛ ترامپ هم این کار را انجام داد. در مارس، آنان از طرح بازسازی مصر حمایت کردند که ایده «ریویرای غزه» ترامپ را کنار میگذاشت و ترامپ پذیرفت. در ژوئیه، ابتکار عربستان–فرانسه ثبات غزه را به مذاکرات گستردهتر گره زد و بعدها وارد طرح ۲۰بندی شد. اکنون باید فهرست تغییرات ضروری سیاست اسرائیل به کاخ سفید ارائه شود.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا بار دیگر خواهان کناره گیری نیکلاس مادورو شد.
رئیس جمهور آمریکا از تصمیم برای ساخت کشتیهای جنگی هستهای به نام خودش خبر داد.
این گزارش تأکید میکند سال گذشته نقطه عطفی در بیثباتی خاورمیانه بوده است: گسترش عملیات نظامی اسرائیل از غزه تا لبنان، سوریه، یمن و حتی قطر، همراه با حمله مشترک آمریکا–اسرائیل به ایران در ۲۰۲۵، منطقه را به آستانه جنگ چندجبههای رسانده است. برخلاف ادعاهای دونالد ترامپ، پیامدها برای آمریکا راهبرداً منفی بوده و تمرکز آن بر اولویتهای جهانی را تضعیف کرده است. تا زمانی که ایده «اسرائیل بزرگ» با حمایت بنیامین نتانیاهو و بنبست فلسطین پابرجاست، نظم منطقه شکننده میماند و تنها میانجیگری فعال آمریکا و…
این مقاله استدلال میکند که ایران طی دو دهه گذشته از سوی آمریکا و اسرائیل بهطور نظاممند «امنیتیسازی» شده و این روند، چرخهای معیوب از فشار خارجی و واکنشهای دفاعی داخلی ساخته است. به باور محمدجواد ظریف، فشار و تحریم نهتنها رفتار ایران را تغییر نداده، بلکه به تشدید تنش، فرسایش اقتصادی و محدود شدن کنشگری مستقل ایران انجامیده است. راه خروج، ترکیبی از اجماع داخلی، اصلاحات اقتصادی، دیپلماسی فعال منطقهای و جهانی، تعامل حسابشده با آژانس و آمریکا و تغییر روایت از «قدرت تهدیدآمیز» به «همکاری…
در پی اقدام ترامپ در تعیین نمایندهای برای گرینلند، دانمارک به این اقدام واکنش شدید نشان داد.
اتحادیه اروپا بهجای استفاده از داراییهای بلوکهشده روسیه، به یک راهحل حداقلی یعنی وام ۹۰ میلیارد یورویی برای تأمین موقت هزینههای دفاع اوکراین روی آورد؛ تصمیمی که محدودیتهای ساختاری، ضعف بازدارندگی و شکنندگی اراده راهبردی اروپا را آشکار میکند. این انتخاب، سیگنال عقبنشینی به روسیه و آمریکا میدهد و نشان میدهد اروپا هنوز قادر نیست بهتنهایی خلأ مالی و سیاسی حمایت از اوکراین را پر کند و همچنان به تصمیمات واشنگتن وابسته است.
