۴۳۲۹ مطلب
این گزارش هشدار میدهد آمریکا در دوره دوم دونالد ترامپ دچار فراموشی راهبردی شده و اهداف واقعی رقبا را نادیده میگیرد. روسیه با جنگ آشکار و پنهان بهدنبال فروپاشی نظم غربی و تضعیف آمریکا است و چین نیز با جاهطلبی جهانی، فشار نظامی و اقتصادی، قصد بازنویسی نظم قدرت را دارد. در مقابل، ترامپ با معاملهمحوری، صلح تحمیلی در اوکراین و اتکا به تجارت، شفافیت رقابتی دوره اول خود را تضعیف کرده و میراث راهبردیاش را در معرض نابودی گذاشته است.
در حالی لحن واشینگتن علیه تهران و کاراکاس تندتر شده است که نگاهی به رسانههای خارجی از وجود شکاف میان دولت و سیاستمداران آمریکایی در این خصوص حکایت دارد.
تصمیم اخیر آمریکا برای پول گرفتن از اطراف ورزشگاهها خشم هواداران را برانگیخت.
اوکراین در برابر دو راه دشوار قرار دارد: ادامه جنگ فرسایشی یا پذیرش توافقی که ممکن است به از دست رفتن بخشی از دونباس بینجامد. کییف فقط در صورت دریافت تضمینهای امنیتی معتبر، تحمل «کنترل بالفعل» روسیه را ممکن میداند، نه واگذاری حقوقی خاک. طرحهای منطقه غیرنظامی یا آزاد اقتصادی با ابهام اجرایی و بیاعتمادی به روسیه روبهروست. تجربههای تاریخی نشان میدهد بدون تغییر محاسبات سیاسی مسکو، صلحی پایدار شکل نخواهد گرفت.
راهبرد امنیت ملی جدید دولت ترامپ تلاش می کند آمریکا را از یک هژمون جهانی به قدرتی منطقهای تقلیل دهد و تمرکز را بر «حیاط خلوت» نیمکره غربی بگذارد؛ رویکردی الهامگرفته از دکترین مونرو و آمیخته با انزواطلبی و هراس از مهاجرت. نویسنده استدلال میکند این نگاه با واقعیت قدرت اقتصادی، فناورانه و جهانی امروز آمریکا ناسازگار است و میتواند با ایجاد خلأ قدرت، به بیثباتی نظم بینالمللی و تکرار خطاهای تاریخی منجر شود.
رئیس جمهور آمریکا بار دیگر به سراغ مقایسه آیکیوی هیلاری کلینتون با کامالا هریس رفت و با الفاظی زشت او را خطاب کرد.
اکونومیست استدلال میکند که در سال ۲۰۲۵، با وجود سر و صدای سیاسی دونالد ترامپ، برنده واقعی رقابت ابرقدرتها شی جینپینگ بود. تعرفهها، تضعیف علم، حمله به مهاجرت و دور کردن متحدان، عملاً به سود چین تمام شد؛ کشوری که با اهرمهای صنعتی، فناوری و زنجیرههای تأمین، دست بالا را دارد. هرچند چین در بلندمدت با رکود و ظرفیت مازاد روبهروست، اما اگر آمریکا ارزشهای باز، علممحور و ائتلافساز خود را قربانی قومملیگرایی کند، بزرگترین مزیت تاریخیاش را از دست خواهد داد.
یک روزنامه آمریکایی از طرح دولت ترامپ تحت عنوان «پروژه طلوع» برای تبدیل نوار غزه به یک کلان شهر با فناوری پیشرفته خبر داده است.
راهبرد امنیت ملی جدید دولت ترامپ نشاندهنده عبور آگاهانه آمریکا از مأموریتگرایی لیبرال، جنگهای بیپایان و تعهدات ارزشی بهسوی واقعگرایی قدرتمحور، موازنه قوا و اتحادهای معاملهمحور است. در خاورمیانه، تمرکز از مداخله عمیق به تضمین جریان انرژی و کاهش هزینهها تغییر کرده، اما خوشبینی سند با واقعیتهای میدانی در غزه، لبنان، سوریه و یمن همخوان نیست. این شکاف، خطر بدخوانی دوباره واشنگتن از منطقه را برجسته میکند.
این گزارش نشان میدهد سقوط اسد نه به ثبات، بلکه به بازآرایی پرتنش قدرت در سوریه انجامیده است. اسرائیل با انتخاب راهبرد نظامی و اشغال جنوب سوریه، فضای ضداسرائیلی را در جامعه سوری تشدید کرده و پروژه تضعیف ساختاری سوریه را پیش برده است. در مقابل، دولت شَرَع به عربستان و آمریکا تکیه دارد، ترکیه محتاط مانده و واشنگتن با وجود حمایت سیاسی، مهار بحران را به بازیگران منطقهای واگذار کرده است.
