۹۶۵ مطلب
در بررسی وضعیت کنونی روابط میان جمهوری اسلامی ایران و ایالاتمتحده، باید توجه داشت که رویکرد تهران به مفاهیم دیپلماتیک، ریشه در تجربه تاریخی و دکترین امنیت ملی ایران دارد. برای تهران، آتشبس صرفا به معنای خاموشی موقت سلاحها نیست، بلکه فرصتی است برای تثبیت موازنه قدرت در میدان و انتقال این دستاوردها به عرصه دیپلماسی.
وزیر خارجه ایران به صورت جداگانه با وزیران خارجه مصر و ترکیه به صورت تلفنی رایزنی و گفتوگو کرد.
خبرگزاری رویترز با انتشار تصاویری از شهر تهران نوشت: ساکنان پایتخت ایران با ادامه آتشبس و بدون هیچ نشانهای از از سرگیری مذاکرات صلح، به فعالیتهای روزمره خود ادامه میدهند.
یک منبع دیپلماتیک تأکید کرد: به مقامات پاکستانی تعهد و پایبندی کامل خود به بندهای دهگانه پیشنهادی ایران را تأکید کردیم.
وزیر امور خارجه از مساعی جمیله و تلاشهای ارزشمند دولت پاکستان بهویژه فیلد مارشال عاصم منیر برای برقراری آتشبس و خاتمه جنگ قدردانی کرد.
وزیران خارجه مصر و پاکستان در جریان گفتوگوی تلفنی با یکدیگر بر تسریع روند مذاکرات آمریکا و ایران و تثبیت آتشبس تأکید کردند.
سیاستگذار باید در نظر بگیرد که آن فرصت طلایی برای توافق کردن و امتیاز گرفتن از دست نرود؛ زیرا ما تجربه جنگ اوکراین را پیشروی خود داریم؛ تجربهای که نشان میدهد روسیه در یک مقطعی میتوانست امتیازاتی بگیرد و امتناع کرد و امروز همان امتیازات را هم نمیتواند بگیرد.
در آستانه ۶۰ روزه شدن خاموشی دنیای ارتباطات در ایران، رییس کمیسیون بلاکچین سازمان نظام صنفی رایانهای از تحمیل خسارت یک میلیارد دلاری به اقتصاد دیجیتال کشور در ۵۰ روز گذشته به همین دلیل خبر داده است. این میزان خسارت ناشی از قطعی اینترنت درحالی است که جنگ اخیر منجر به از دست رفتن یک میلیون شغل و بیکار شدن مستقیم و غیرمستقیم دو میلیون نفر شده است.
آرایش نظامی و ادبیات راهبردی دونالد ترامپ و تیم امنیت ملی ایالات متحده به گونهای است که در شرایط موجود جنگ را ادامه آتش میدانند. مقامات و رهبران سیاسی امریکایی درصدد هستند تا هزینههای کنش دیپلماتیک را به میزانی برای ایران افزایش بدهند که زمینه برای توافق سازنده وجود نداشته باشد.
بیتردید درباره چرایی این جنگ، علل وقوع آن و احتمال پیشبینی و پیشگیری از آن سخن بسیار میتوان گفت، اما مجال چنین تحلیلها و ارزیابیهایی در حال حاضر امکانپذیر نیست. اینگونه ارزیابیها و تحلیلها باید به زمان دیگری موکول شود و در شرایطی آرامتر و در محیطی با تنش کمتر به آنها پرداخته شود.آنچه بیش از همه اهمیت دارد و در شرایط کنونی ضرورت مییابد، کوشش برای برونرفت از این دشواری و یافتن راهحلی برای رفع پدیده ویرانگر جنگ است.
