احمد زیدآبادی نوشت: ترامپ بر بازگشایی تنگهٔ هرمز در عینِ ادامهٔ محاصره دریایی ایران اصرار دارد، اما آیا چینیها هم با این فرمول موافقند و یا اینکه بر بازگشایی تنگه همزمان با رفع محاصرهٔ دریایی ایران تأکید میکنند؟
۳۸۸ مطلب
احمد زیدآبادی نوشت: ترامپ بر بازگشایی تنگهٔ هرمز در عینِ ادامهٔ محاصره دریایی ایران اصرار دارد، اما آیا چینیها هم با این فرمول موافقند و یا اینکه بر بازگشایی تنگه همزمان با رفع محاصرهٔ دریایی ایران تأکید میکنند؟
احمد زیدآبادی با تشبیه وضعیت مذاکرات ایران و آمریکا به قلب یک مریض سکته ای که اکنون علائم حیاتی بهتری دارد، نسبت به تفرقه و خصومت داخلی هشدار داد و افزود: اگر کشور از این عقبه به سلامت عبور کرد، در آن صورت، باید رونق دادن به کار و کاسبی مشروع ایرانیان اولویت نخست و بیچون و چرای سیاست داخلی و خارجی شود.
زیدآبادی معتقد است: تمام مسئولان باید به هوش باشند چون به نظر میرسد توطئهای پیچیدهتر از جنگ نظامی علیه کشور کلید خورده است.
احمد زیدآبادی در یادداشتی با انتقاد از رفتنار ترامپ و اعضای حزب جمهوری خواه کمگره آمریکا، نوشت: این دیوانه اما اکنون گریبان کشور ما را دودستی گرفته است. عقلِسلیم حکم میکند که به هر حیلتی گریبان خود را از دست او رها سازیم تا دیوانگی خود را در جای دیگری به نمایش بگذارد!
در میان این بحرانِ بیسابقه، انتظار میرود تک تک مسئولان نیز بر غیظ و خشم خود غلبه کنند، راه عفو و بردباری در پیش گیرند و بسیار سنجیده عمل کنند و سخن بگویند.
احمد زیدآبادی در یادداشتی با غیرشفاف خواندن سیاست بین الملل، افزود: با مرور اخبار اصلاً مشخص نمیشود که آیا ایران الان تنگهٔ هرمز را مسدود نگه داشته است یا آمریکا!
احمد زیدآبادی در یادداشتی نسبت به تهدید نمایندهٔ خمینیشهر اصفهان نسبت به مذاکراه کنندگان، واکنش تندی نشان داد.
احمد زیدآبادی در واکنش به تهدید وزیر جنگ آمریکا برای کشاندن ایران به پای میز مذاکرات در یادداشتی هگست را شبیه چاقوکش ها توصیف کرد و نوشت: اعمال زور اما مشکلات را پیچیدهتر میکند و زورمداران قلدر را در کلاف خود اسیر میسازد.
احمد زیدآبادی تمدید آتش بس را فرصتی برای حل بحران به شیوه ای عقلانی و معطوف به منافع ملی ایران دانست و خواستار ایجاد بستری برای گفتگو در این زمینه شد.
احمد زیدآبادی در انتقاد به عملکرد محمد مرندی نوشت: اظهارنظر به هر صورتش حق شهروندان است، اما نوعی دستور و تحکم از موضع تصمیمگیر اصلی کشور در مهمترین بحران پیش روی کشور، جامعه را نسبت به جایگاه واقعی افراد دچار تردید و خطا میکند.
