۹۱ مطلب
«باشو، غریبه کوچک»، فیلم بیضایی تصویری اتوپیایی از ایران چندفرهنگی ارائه میدهد: سرزمینی که با وجود تنوع قومی و زبانی، بهسبب پیوندهای ناگسستنی تاریخی، فرهنگی و اجتماعی امکان همزیستی دارد. این تصویر البته پیش از آنکه بهمنزله یک واقعیت اجتماعی بازنمایی شود، نوعی امید فرهنگی است که بیضایی از خلال هنر سینما مطرح میکند.
«باشو غریبه کوچک» به جنگ یک نگاه انسانی دارد و جهانی متفاوت از آن را به تصویر میکشد. در کنار نگاه و داستان، روایت بصری نیز دلیلی برای ماندگاری این اثر کلاسیک در جهان است.
نسخه مرمت شده فیلم «باشو غریبه کوچک» ساخته بهرام بیضایی امسال در بخش کلاسیک جشنواره ونیز به نمایش گذاشته شد و در نهایت جایزه بهترین فیلم این بخش را کسب کرد.
بهرام بیضایی یکی از بزرگترین فیلمسازان تاریخ سینمای ایران است. کارنامه سینمایی او، کارنامه بسیار پرباری است. در میان فیلمهای بیضایی، هستند فیلمهایی که به عنوان مهمترین فیلمهای تاریخ سینما شناخته میشوند.
بهرام بیضایی در واکنش به اظهارات توهین آمیز زینب موسوی درباره شاهنامه در صفحه شخصی اینستاگرامش پستی منتشر کرد.
در کنار «باشو غریبه کوچک»، آثار دیگری نیز وجود دارد که هر یک به گونهای مفاهیم مختلفی از سینمای ایران را به تصویر میکشند. از «مسافران» تا «دونده»
سازندگان سریال «تاسیان» بهاصطلاح روایتشان از سالهای ملتهب ۵۶ و ۵۷ را با ارجاعی به «شبهای شعر گوته» آغاز میکنند. شبهایی که طیف وسیعی از روشنفکران آنزمان از تمام جریانها در آن حضور داشتند.
مسعود فراستی منتقد سینما گفت: «باشو غریبه کوچک» بهترین فیلم بهرام بیضایی است. در شرایط فعلی بهترین فیلم برای دیدن است. خوشحالم که در جشنواره ونیز به نمایش گذاشته می شود.
اساساً بیضایی در سینمای خود از نوعی احساس گمگشتگی در جامعه ایرانی سخن میگوید و همواره دنبال هویت است. از هویت فردی و فرهنگی گرفته تا هویت اجتماعی، ملی و تاریخی. قهرمانان او عموماً دنبال پاسخی برای پرسش «من کیستم»، هستند.
تصویری کمتر دیده شده از «بهرام بیضایی» در پشت صحنه فیلم کلاغ و در ۳۸ سالگی دیده میشود. او این فیلم را در سال ۱۳۵۶ ساخت.
