تحلیلگر مسائل منطقه گفت: امارات به زعم خود زیرکانه عمل میکند اما در واقع مرتکب اشتباهی راهبردی شده و ثروت هنگفت آن، رهبران این کشور را دچار اشتباه کرده اما این ثروت نمیتواند با قدرت واقعی ایران رقابت کند.
۲۶۴۲۲ مطلب
تحلیلگر مسائل منطقه گفت: امارات به زعم خود زیرکانه عمل میکند اما در واقع مرتکب اشتباهی راهبردی شده و ثروت هنگفت آن، رهبران این کشور را دچار اشتباه کرده اما این ثروت نمیتواند با قدرت واقعی ایران رقابت کند.
تعلیق ناگهانی «پروژه آزادی» از سوی ترامپ، نشانهای از تلاش واشنگتن برای ایجاد فضای تنفس در مذاکرات با تهران ارزیابی میشود. ایران تأکید دارد تنها توافقی عادلانه و جامع را میپذیرد؛ توافقی که حقوق هستهای، رفع تحریمها و آزادسازی داراییها را دربرگیرد. همزمان، بحران تنگه هرمز، فشار بازار انرژی و ملاحظات انتخاباتی آمریکا، دو طرف را به نقطهای حساس رسانده است؛ جایی که دیپلماسی، محاصره و تهدید نظامی همزمان پیش میروند.
جنگ ایران و بنبست در خلیج فارس، همزمان با فرسایش نظامی و دیپلماتیک آمریکا، فرصتی راهبردی برای چین فراهم کرده است. پکن از بیثباتی رفتار ترامپ برای تقویت تصویر خود بهعنوان بازیگری مسئول، باثبات و اهل گفتوگو بهره میبرد؛ در حالی که بحران هرمز، گذار به انرژی پاک و کاهش تمرکز واشنگتن بر آسیا را نیز به سود چین پیش میبرد. با این حال، بحران ایران محدودیتهای قدرت پکن را هم آشکار کرده است.
این منبع امنیتی توضیح داد که نهاد امنیتی این رژیم به اتفاق آرا با توافق آمریکا با ایران مخالف بوده و معتقد است که این توافق «برای اسرائیل فاجعهبار» خواهد بود.
طبق گزارش «العربیه»، وزیر خارجه پاکستان افزود: «ما در تمدید آتشبس موفق شدیم و کشتار روزانه صدها نفر را متوقف کردیم.»
«ایران با شعر، موسیقی، معماری، خوشنویسی، نقاشی و ادبیات در حافظه جهانی ثبت شده است؛ اما آمریکا کشوری است که گویی از ابتدا بر جنگ و خشونت بنا شده است. تفاوت ما در ریشههای چند هزار ساله تمدنی ماست.»
ترامپ، به فاکس نیوز: یک مهلت یک هفتهای برای رسیدن به توافق با ایران تعیین کردهام. من با احتیاط خوشبینم و معتقدم این موضوع به نتایجی منجر خواهد شد.
این مقاله با تکیه بر مفهوم «قدرت نرم» جوزف نای، سیاست خارجی دولت ترامپ را نمونهای آشکار از اتکای افراطی به قدرت سخت میداند؛ رویکردی که با تهدید، فشار اقتصادی، نیروی نظامی و تحقیر دیپلماتیک پیش میرود و همزمان نهادهای سازنده جذابیت جهانی آمریکا، از کمکهای خارجی تا دیپلماسی، رسانه و دانشگاهها را تضعیف میکند. نویسنده استدلال میکند این ذهنیت برنده/بازنده، آمریکا را از نفوذ پایدار دور کرده و خطاهای راهبردی گذشته را تکرار میکند.
ایالات متحده در خاورمیانه با هزینههای سنگین ناشی از اتکا به دولتهای کوچک خلیج فارس روبهروست؛ کشورهایی که بیشتر مصرفکننده امنیتاند. در مقابل، تعامل با ایران میتواند بخشی از بار امنیتی واشنگتن را کاهش دهد. تجربه برجام نشان داد دیپلماسی با تهران ممکن است، در حالیکه جنگ پرهزینه و بیثباتکننده است. در شرایط رقابت با چین، توافق تدریجی با ایران میتواند نفوذ پکن را محدود، تنشها را کاهش و تمرکز راهبردی آمریکا را آزاد کند.
