۱۶۱۷ مطلب
این گزارش، جنگ ادعایی ترامپ علیه ایران را نمونهای از آشفتگی، نمایشگرایی و محاسبات غلط سیاست خارجی آمریکا توصیف میکند. نویسنده تأکید دارد که «پروژه آزادی» در تنگه هرمز با وجود اعزام نیروی عظیم نظامی، به نتیجهای محدود و تبلیغاتی رسید و سرانجام متوقف شد. همزمان، ایران با ایستادگی نظامی، تعیین خطوط قرمز هستهای و موشکی، بهرهگیری از حمایت چین و روسیه و مدیریت پرونده لبنان، توانست روایت پیروزی ترامپ را فرسوده و ابتکار عمل سیاسی را حفظ کند.
این گزارش تأکید میکند که بنبست آمریکا در برابر ایران ناشی از تکیه بیش از حد ترامپ بر فشار نظامی و اقتصادی، بدون ارائه تضمینها و مشوقهای معتبر دیپلماتیک است. از نگاه تهران، خواستههای واشنگتن درباره برنامه هستهای، توان موشکی و شبکههای منطقهای به معنای خلع سلاح یکجانبه و تهدید بقای حکومت است. نویسنده نتیجه میگیرد که تنها راه کاهش تنش، واقعگرایی، کاهش تحریمها، تضمین پایبندی آمریکا و تمرکز حداقلی بر آزادی کشتیرانی در هرمز است.
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس در توئیتی ضمن اشاره به اینکه هر تعرضی به شناورهای ما، با پاسخ سنگین و قاطع ایران مواجه خواهد شد، یاد آورد که بهترین راه برای آمریکا عادت به نظم منطقه ای جدید است.
یک فروند کشتی فلهبر ایران با اسکورت قایقهای تندروی سپاه پاسداران از تنگه هرمز عبور کرد.
بنابر اعلام یک رسانه آمریکایی، برای نخستین بار از زمان شروع جنگ ایران، یک کشتی حامل محموله گاز طبیعی مایع قطر با مجوز ایران از تنگه هرمز عبور کرده است.
فرمانده نیروی دریایی ارتش از استقرار زیردریاییهای سبک این نیرو در تنگه هرمز برای مقابله با ناوهای دشمن خبر داد.
یک رسانه عربی از عبور اولین نفتکش قطری از تنگه هرمز از زمان آغاز جنگ تا کنون خبر داد.
حزب کمونیست حاکم چین، با وجود اینکه هرگز تایوان را کنترل نکرده، تایوان را بخشی جدایی ناپذیر از چین واحد دانسته و وعده داده که با این دموکراسی خودگردان «دوباره متحد» شود. شی جین پینگ، رهبر چین، استفاده از نیروی نظامی برای انجام این کار را رد نکرده است.
گاردین نوشت: مهمترین تحول روزهای اخیر، فروپاشی «پروژه آزادی» ترامپ تنها پس از ۵۰ ساعت از شروع آن، اتفاق افتاد. این در حالی است که پیشنهاد یکجانبه ایالات متحده به منظور ایجاد یک منطقه امن برای کشتیرانی تجاری در سمت جنوبی و عمانی تنگه با استفاده از بیش از ۱۰۰ جت جنگنده و چندین ناوشکن دریایی بود.
بارها گفتهایم «ایران کشوری دریایی است» و اطلاق کشور نفتی به آن از روی غفلتی تاریخی در سطح سیاستگذاری کلان کشور بوده است. دریای فرصتها را وانهاده و همه بر خشک راندهایم. اراده سیاسی باید بر توسعه امور دریایی بهمثابه محور توسعه کشور تمرکز کند.
