۳۵ مطلب
برخی معتقدند ترامپ در پی اعتراضات آبانماه در ایران این تصور را پیدا کرده که سیاست فشار حداکثریاش دارد جواب میدهد و لازم نیست امتیازی بدهد. موضوع کاهش تعهدات برجامی ایران را نیز باید به این معادله اضافه کرد که موجب دشواری بیشتر خواهد شد؛ بنابراین دورنمای گرهگشایی از روابط با واشنگتن حداقل در چند هفته یا چند ماه آینده خیلی روشن نیست. اما با توجه به پویایی بالای امور همیشه احتمال تحول غیرمترقبهای وجود دارد.
مساله دولت امریکا اکنون این است که چگونه میتواند مانع ادامه این حملات و این تنشهای سطح پایین شود و «فشار حداکثری» را ادامه دهد؛ حملاتی که صرفنظر از خسارات آنها میتوانند موجب بیاعتباری امریکا در منطقه و تضعیف موقعیت ترامپ در انتخابات پیش رو نیز بشوند. یکی از تدابیر ترامپ این بوده که به رغم ادعای شکست داعش نیروهای خود را در عراق و تا حدودی در سوریه برای بازدارندگی علیه ایران نگه دارد.
اینکه آیا پیوستن ۶ کشور اروپایی به سه کشور دیگر موجب تقویت موضع اروپا خواهد شد و نقش اروپا را در برابر امریکا تقویت خواهد کرد، امری است که باید صبر کرد و دید. موضع ایران همیشه به درستی این بوده که اینستکس بدون نفت ایران یا منابع مالی از طرق دیگر بیحاصل خواهد بود. البته نمیتوان نادیده گرفت که در صورت دشواری معامله اقلام غذایی و پزشکی با اروپا در عمل از طریق کانالهای بانکی معمول و در صورت تشدید فشارهای تحریمی، وجود اینستکس در این رابطه میتواند مفید باشد.
صرفنظر از مراحل و ابعاد حقوقی استیضاح، برخی جنبههای سیاسی این تحول به شرح زیر حائز اهمیت هستند: استیضاح ترامپ را میتوان شکل دیگری از تقابل بین پوپولیسم امریکایی به رهبری ترامپ و نخبگان سیاست داخلی و خارجی این کشور بهشمار آورد. کسانی که تاکنون علیه ترامپ شهادت دادهاند، تقریبا همگی از نخبگان حرفهای ساختار سیاست خارجی امریکا بودهاند. قیام این نخبگان و در راس آن بدنه حرفهای نهادهایی، چون وزارت خارجه، وزارت دفاع، سازمان سیا، افبی آی و... همزمان قیامی علیه تلاش ترامپ برای به حاشیه راندن این…
