۵۱ مطلب
تیم اول، متشکل از مقامات دولت هستند که ترامپ را به اتخاذ تصمیمات قاطع در خاورمیانه ترغیب میکنند و معتقدند که این تصمیمات میتوانند موقعیت انتخاباتی وی را بهبود بخشند. اما سوی دیگر، تیم دومی نیز وجود دارد که از مسئولان انتخاباتی متشکل شده و اینها مایل نیستند ترامپ تصمیمی بگیرد که بر موقعیت انتخاباتی وی تاثیر منفی بگذارد. جدال بین این دو گروه هنوز به پایان نرسیده است.
تمایلِ شرکایِ خارجی به کمک به ایالات متحده آمریکا، صرفا تحت تاثیرِ قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا (جلوههای قدرت سخت این کشور) نیست. بلکه این کشورها با تاثیرگرفتن از قدرت نرم (جاذبه) آمریکا که مبتنی بر فرهنگ باز، ارزشهای دموکراتیکِ لیبرال، و سیاستهای آمریکایی که مشروع تصور میشوند به آمریکا گرایش دارند. سیاست خارجی آمریکا فقط در صورتی موفقیت آمیز خواهد بود که آمریکاییها به این موضوع توجه داشته باشند.
این موضوع کاملا روشن و بدیهی است که تمام دولتها سعی میکنند تا در چهارچوب منافع ملی خود اقدام کنند. سوال مهم در این زمینه این است که چگونه رهبران در سطح جهان، منافع ملی و پیگیری آن در شرایط مختلف را تعریف میکنند.
سیاست خارجی آمریکا مملو از سیاستهایی است که روی کاغذ خوب به نظر میرسند، اما در عرصه عمل، در دستیابی به موفقیت کاملا ناتوان هستند. با این حال، این سیاستها بدون درنظرگرفتن این موضوع، همچنان به حیات خود ادامه میدهند. در این گزارش به سه مورد از این نوع سیاستها پرداخته میشود.
رئیس جمهوری با اشاره به این که برجام بهترین توافقی بود که امکان رسیدن به آن وجود داشت، اضافه کرد: گزارشات متعدد آژانس در تایید پایبندی جمهوری اسلامی به تعهدات خود، علی رغم خروج امریکا از برجام نشان میدهد که ایران به دنبال انحراف از قوانین هستهای نیست. ایران آمادگی دارد در مقابل تصویب برجام و رفع دایمی تمام تحریمها توسط کنگره امریکا، طرح تصویب فوری پروتکل الحاقی در مجلس ایران به عنوان قانونی دائمی را پیگیری نماید.
نقش ترامپ در تاریخ ممکن است به این بستگی داشته باشد که آیا دوباره رییس جمهور میشود یا خیر. اگر او به جای چهار سال هشت سال در قدرت بماند احتمال بیشتری وجود دارد که نهادها، اعتماد و قدرت نرم فرسوده شوند. اما در هر صورت جانشین ترامپ با یک دنیای دگرگون شده مواجه خواهد بود، بخشی از این تغییرات ناشی از تاثیر سیاستهای ترامپ است و بخش دیگر به خاطر تغییرات قدرت ساختاری مهم در سیاست جهان خواهد بود. تغییرات سیاست جهان هم از غرب به شرق (یعنی ظهور آسیا) و از بازیگران دولتی به بازیگران غیردولتی (که با…
اکثریت قریب به اتفاق دمکراتها از توافق هستهای ایران، معاهده آب و هوایی پاریس و تجارت آزاد، یعنی چیزهایی که ترامپ به خاطر آنها سرزنش میشود، حمایت میکنند. مساله شگفت آورتر اینکه حتی عموم مردم هم، هرچند با اکثریت کم رنگ تر، چنین دیدگاهی دارند.
محال بودن جلب حمایت جمهوریخواهان از سیاست خارجی اوباما به این معنی بود که او اکثر دستاوردهای سیاست خارجی خود - مانند برجام، توافقنامه پاریس و عادی سازی روابط با کوبا- را از طریق فرمان اجرایی اجرا کند. این مسئله بدین معناست که میتوان فرامین اجرایی اوباما را با فرامین اجرایی دیگری لغو کرد.
دکترین سیاست خارجی آمریکا، مبنی بر تمسک به دیکتاتورهای بیرحم، احیانا به دلایل بسیار کوتهبینانه، توسط فرانلکین روزولت طراحی شد. او در سال ۱۹۳۹ درباره آناستازیو سوموزا، دیکتاتور نیکاراگوئه، گفته بود که "شاید سوموزا حرامزاده باشد، اما حرامزاده خودمان هست".
به لحاظ نظری، همکاری با پارادایم رئالیستی ناسازگار نیست. به عنوان نمونه، رئالیستها میتوانند تصور کنند که آمریکا با تقویت کردن اتحادهایش در منطقه آسیا-پاسیفیک، خصوصا با ژاپن و کره جنوبی، صعود ژئوپولیتیکی چین را جبران کند. اما دولت ترامپ چتر امنیتی آمریکا برای این کشورها را زیر سوال برده است و حتی آنها را از اقدامات تجاری حمایتگرانهاش معاف نکرده است
