یک رسانه آمریکایی از وابستگی مردم اروپا به کالاهای ارزان قیمت چینی خبر داد و نوشت بروکسل در آستانه جنگ تجاری با چین قرار دارد.
۷۶ مطلب
یک رسانه آمریکایی از وابستگی مردم اروپا به کالاهای ارزان قیمت چینی خبر داد و نوشت بروکسل در آستانه جنگ تجاری با چین قرار دارد.
سال گذشته، اگرچه تعرفههای ایالات متحده، صادرات برزیل و چین به ایالات متحده را به شدت کاهش داد، اما هر دو کشور در افزایش فروش در جاهای دیگر چنان موفق بودند که رکوردهای سالانهای را برای کل صادرات ثبت کردند.
با آغاز دور دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ، روابط آمریکا و کانادا که سالها بهعنوان نمونهای کمنظیر از شراکت راهبردی شناخته میشد، وارد مرحلهای از تنش و سردی شده است؛ از جنگ تعرفهای و تهدیدهای متقابل گرفته تا جلوگیری از افتتاح یک پل مشترک، همه و همه نشانههایی از بحرانی کمسابقه در روابط دو متحد قدیمی است.
رئیسجمهور آمریکا که مصرانه میگوید به دلایل امنیت ملی به خریداری و الحاق جزیره خودمختار گرینلند نیاز دارد که تحت حاکمیت دانمارک، یکی از اعضای ناتو است، در پی ابراز مخالفت هشت کشور، از جمله دانمارک، نروژ، سوئد، فرانسه، آلمان، انگلیس، هلند و فنلاند اعلام کرد که از ۱ فوریه تعرفه گمرکی مضاعف ۱۰ درصدی علیه این کشورها اعمال میکند که از ۱ ژوئن به ۲۵ درصد افزایش خواهد یافت.
همزمان با هشدار وزیر دارایی فرانسه نسبت به تبعات اقدام آمریکا برای تصرف گرینلند، یک تحلیلگر آمریکایی گفت که تعرفهها یا تحریمهای اقتصادی میتواند به «جنگ تجاری» منجر شود.
مقاله نشان میدهد پکن دونالد ترامپ را سیاستمداری فرصتساز اما غیرقابلاعتماد میداند؛ رهبری که با بیثباتی و فقدان پایبندی ایدئولوژیک، به تضعیف نظم جهانی آمریکا کمک میکند. چین از بازگشت او به قدرت برای پیشبرد اهداف ژئوپلیتیکی خود بهره می برد. هرچند بیاعتمادی میان دو کشور پابرجاست، پکن امیدوار است از «غرور میانجیگرانه» ترامپ برای تحکیم نفوذ جهانی و تحقق الگوی جدید روابط قدرتهای بزرگ استفاده کند.
نشست ترامپ و شی در کره جنوبی به آتشبس موقت در جنگ تجاری انجامید، اما واشنگتن با تقلید از الگوی متمرکز چین، مزیت تاریخی خود را تضعیف میکند. سیاستهای تعرفهای ترامپ، تمرکزگرایی و کنترل شخصی بر اقتصاد، ارزشهای بنیادین دموکراسی و اقتصاد آزاد آمریکا را فرسایش داده است. نویسنده تأکید دارد که پیروزی آمریکا در رقابت با چین نه در تقلید از اقتدارگرایی پکن، بلکه در بازگشت به اصول آزادی، نوآوری، قانونمداری و همکاری با متحدان دموکراتیک نهفته است.
مقاله به بررسی آتشبس موقت تجاری میان آمریکا و چین میپردازد و نشان میدهد که با وجود تنشزدایی ظاهری، رقابت ژئوپولیتیک، فناوری و اقتصادی دو کشور ادامه دارد. آدام توز تأکید میکند چین از عناصر نادر خاکی بهعنوان اهرم بازدارندگی استفاده میکند و روابط ترامپ و شی، نماد دو الگوی متضاد حکمرانی است. او سویا را نماد جهانیشدن و سیاست انتخاباتی آمریکا میداند و نتیجه میگیرد پکن در جنگ تجاری برتری تاکتیکی موقتی یافته، هرچند موازنه قدرت بنیادین تغییر نکرده است.
در نشست اخیر واشنگتن و پکن، پس از ماهها تنش تجاری، دو کشور از مرز «جدایی اقتصادی کامل» عقب نشستند و به آتشبسی موقت دست یافتند. ترامپ با کاهش تعرفهها و شی با تعلیق تحریمهای معدنی، موقتاً از درِ مصالحه درآمدند. تحلیلگران این توافق را وصلهای کوتاهمدت میدانند. گزارش واشنگتنپست با مقایسهی شخصیتی ترامپ و شی، از جاهطلبی و خودشیفتگی مشابه اما سبک حکمرانی متفاوت آنان میگوید؛ یکی هرجومرجطلب و دیگر منضبط و بیرحم، در جهانی که دو خودکامه آن را میسازند.
راهبرد جدید شی جینپینگ بر پایه فهم شخصیتی ترامپ، تلفیقی از فشار و امتیاز است: استفاده از قدرت اقتصادی چین از جمله عناصر نادر خاکی و تیکتاک برای اعمال نفوذ و حفظ گفتوگو با آمریکا. در واشنگتن نیز با حاشیهرفتن چهرههای ضدچینی و رشد نفوذ غولهای فناوری چون انویدیا، سیاست چینمحور ترامپ از مسیر دیپلماسی رسمی به تعاملات تجاری و شخصی منتقل شده است. این تغییر، تعادل میان رقابت و معامله را در روابط دو قدرت بازتعریف میکند.
