یک فعال محیط زیست، با انتشار تصاویری از آب نوشیدن تولهگرگها در شنزارهای غرب کرخه، از تداوم طرح تأمین آب برای حیاتوحش این منطقه خبر داد و تأکید کرد که با وجود مشکلات اقتصادی، روند آبرسانی به گونههای جانوری همچنان ادامه خواهد یافت.
۲۹ مطلب
یک فعال محیط زیست، با انتشار تصاویری از آب نوشیدن تولهگرگها در شنزارهای غرب کرخه، از تداوم طرح تأمین آب برای حیاتوحش این منطقه خبر داد و تأکید کرد که با وجود مشکلات اقتصادی، روند آبرسانی به گونههای جانوری همچنان ادامه خواهد یافت.
این گوساله، در شرایطی پا به دنیا گذاشته که زیستگاه هنوز خاطره تلخ یک بحران را با خود دارد؛ بحرانی که در سال ۱۳۹۳ با شیوع بیماری «میاز» بسیاری از گوزنهای این منطقه را از بین برد و زنگ خطر نابودی کامل جمعیت را به صدا درآورد.پس از آن واقعه، مسیر حفاظت از گوزن زرد ایرانی وارد فاز تازهای شد.
یک کارشناس محیط زیست تصاویری از آب نوشیدن «گربه وحشی آسیایی» در شنزارهای غرب کرخه را در اینستاگرام منتشر کرد.
در کرخه با وجود منابع آبی فراوان و قرار داشتن این منطقه میان سه رود بزرگ دز، کرخه و شاوور، روستاییان همچنان از آب شرب سالم محروماند و ناچار به خرید آب تصفیه شده یا برداشت از منابع آلوده همچون نهرها و رودخانه پسابهای کشاورزی شدهاند.
فرمانده انتظامی کرخه گفت: جسد فرد میانسال حدود ۴۵ ساله با هویت نامشخص در رودخانه شاوور حوالی روستای مالک اشتر در این شهرستان کشف و از آب بیرون کشیده شد.
آهوی «ریم» در جنوب ایران که مدتها تصور میشد منقرض شده است به همت مردم بومی منطقه بستان، از خطر انقراض نجات پیدا کرد. «آهوی ریم کرخه» یا «آهوی شنی بینالنهرین» گونه خاصی از آهو است که تفاوتهای زیادی با آهوهای دیگر موجود در ایران و سایر نقاط جهان دارد. رنگ این آهو نسبت به آهوهای دیگر موجود در ایران روشنتر است. همچنین بر خلاف غزالهای دیگر که گردنی خمیده دارند، ریم کرخه، گردنی صاف و کشیده دارد. زندگی این آهوی زیبا داستان پر فراز و نشیبی در جنوب کشور دارد.
پنچشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۳ قسمتی از جنگلهای کرخه در جنوب غربی شوش واقع در استان خوزستان طعمه حریق شد؛ که توسط محیط بانان پارک ملی کرخه و مردم محلی این آتش سوزی مهار شد. خشکسالی، عوامل انسانی، آتش زدن کاه کلش مزارع گندم توسط کشاورزان، عوامل اصلی آتش سوزی در جنگلهای کرخه میباشد. پارک ملی کرخه زیستگاه اصلی گوزن زرد ایرانی میباشد.
شنزارهای خوزستان زیستگاه گونههای بسیار مهم گیاهی و جانوری است که طبیعتا تنها توان بقا در همین محدوده را دارند. مار افعی شاخدار عربی یکی از برجستهترین گونههای جانوری است که تنها زیستگاه آن در کل ایران، همین شنزارهای خوزستان است. مالچ نفتی یکی از بزرگترین خطرات برای این گونه از مارهاست. آهو، خرگوش صحرایی، کفتار راهراه، گکوی انگشتکوتاه، مارمولک کرمی زادرونی، سوسمار انگشتشانهای، سوسمار خاردم، عقاب مارخور، چکچک دشتی و چکچک بیابانی تعدادی از گونههای جانوری در شنزارهای غرب کرخه هستند.
در چند روز اخیر، فعالان محیطزیستی خوزستانی کارزار «نه به مالچپاشی» به راه انداختند و در فضای مجازی تا جایی که در توانشان بود از مضررات این اقدام سخن گفتند. پروژه مالچپاشی از دهه ۴۰ و برای تثبیت شنزارها استفاده شد. مالچ آخرین فرآورده نفتی است. در چند دهه گذشته از مالچ برای تثبیت شنزارهای خوزستان و سپس کاشت گونههایی مانند کهور استفاده میشد. در پروژه مالچپاشی سال ۱۴۰۲ به وسعت ۹۰۰ هکتار، علاوهبر نهال کهور از اکالیپتوس، آکاسیا و اسکنبیل استفاده خواهد شد.
با آغاز عملیات مالچپاشی نفتی در غرب رود کرخه در استان خوزستان، تعدادی از چادرنشینها با بیش از ۳۰۰ نفر شتر در محاصره آلودگیهای نفتی قرار گرفتهاند. منطقه «حیر امالدلیان» در اطراف روستاهای خسرج در ۳۰ کیلومتری شهرستان حمیدیه، محل سکونت این خانوادههاست. پرورش شتر بصورت سنتی و خانوادگی، میراثی است که از صدها سال پیش در این منطقه رواج داشته و نسل به نسل منتقل شده است. عملیات مالچپاشی نفتی از چهارشنبه ۲۷ دی در حالی در منطقه خسرج شروع شده که سازمان حفاظت محیط زیست مخالفت خود را با آن اعلام…
