۵۰ مطلب
ایران در نقطهای حساس از تاریخ معاصر خود قرار گرفته است. نه خوشبینی سادهانگارانه راهگشاست و نه بدبینی فلجکننده. واقعبینی اقتضا میکند که تهدیدها را جدی بگیریم، اما همزمان فرصتهای موجود را نیز ببینیم. کشورهایی که از بحرانهای بزرگ عبور کردهاند، معمولا در لحظهای تاریخی تصمیم گرفتهاند که میان استمرار فرسایش و آغاز بازسازی، راه دوم را انتخاب کنند. هدف باید ایجاد امنیت پایدار باشد
جنگ اخیر ثابت کرد که پنهانکردن ضعفها نه آنها را از بین میبرد و نه هزینههایشان را کاهش میدهد. کشورهایی که ضعفهای خود را نمیبینند، معمولا زمانی با آنها مواجه میشوند که فرصت اصلاح بسیار محدود شده است. قدرت ملی زمانی افزایش مییابد که واقعیتها، حتی اگر تلخ باشند، دیده و پذیرفته شوند.
اعتماد بزرگترین سرمایه هر نظام حکمرانی است و بدون آن، حتی بهترین برنامههای توسعه نیز به نتیجه مطلوب نمیرسند. تجربه بشری طی دهههای اخیر نشان داده است که حکومت قانون، شفافیت، پاسخگویی، مشارکت عمومی، عدالت، کارآمدی، همهشمولی و مسوولیتپذیری، ستونهای اصلی حکمرانی موفق هستند.
یک جامعهشناس گفت: غمِ وضعیتِ جامعه بسیار بزرگ است، اما باید آن را به کار بزرگ تبدیل کنیم: حمایت از کودکان کار، مادران سرپرست خانوار، بیماران صعبالعلاج، و شبکههای مراقبت اجتماعی. اگر فردا وضعیت کشور سختتر یا حتی جنگی شود، این شبکههای مراقبت حیاتی میشود.
محمد مهاجری، فعال سیاسی، با اشاره به شرایط فعلی کشور، از وجود بنبست در برخی حوزهها سخن گفت و تأکید کرد بخش قابل توجهی از این وضعیت، محصول تصمیمها و رویکردهای نادرست در درون ساختار حکمرانی است. «مجموعه حاکمیت، سیستم سیاسی و اجرایی کشور» در شکلگیری برخی از این بنبستها نقش داشتهاند؛ گاهی تحلیلهای نادرست یا تصمیمگیریهای اشتباه، کشور را به نقطهای رسانده که اکنون از آن به عنوان بنبست یاد میشود. در برخی موارد نهتنها در تشخیص مسئله، بلکه در انتخاب روشها نیز خطا صورت گرفته است.
وزیر امور خارجه پیشین کشورمان مهمترین چالش پیشروی سیاست خارجی ایران، را تعیین تکلیف نشدن روابط بینالملل دانست.
مدتهای طولانی است که نظام حکمرانی ناکارآمد در کشور ما مشکلات و نارضایتیهای عدیدهای را در سطوح مختلف، اعم از اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی پدید آورده است.
یک جامعهشناس گفت: آنچه اتفاق افتاد، اعتراض عمومی به ناکارآمدی اقتصادی بود که بهسرعت سیاسی شد و در دل آن ناکارآمدی حکمرانی دیده میشد. اعتراض، اعتراض به حاکمیت بود.
یک استاد دانشگاه گفت: شاخصهای حکمرانی خوب باید در رویکردها، اعمال و اقدامات حکمرانان کشور وجود داشته باشد. معمولا از «پاسخگویی» به عنوان حلقه مفقوده نظام اداری کشور یاد میکنم. به نظر میرسد پاسخگویی در کشور ما گم شده و بسیاری از آنها که دارای مسئولیت و اختیارات در حوزههای مختلف هستند پاسخگو نیستند.
مهمترین ناترازی موجود کشور، ناترازی شناختی از مسائل و واقعیتهای کشور است. گویی بخش مهمی از سیاستگذاران و صاحبان قدرت به صورت حباب زندگی میکنند و در نتیجه دچار شناختی کاملاً مغایر با شناخت عمومی شدهاند و اولویتهای مسائل آنان به کلی متفاوت از اولویتهای مردم است؛ در نتیجه مسائل اصلی را نمیشناسند و هیچ راهحل و انگیزهای هم برای حل آنها ندارند.
