توماس فریدمن: ایران به تواناییای دست یافت که «معادل عملی یک سلاح هستهای» است. توانایی خفه کردن اقتصاد جهانی با بستن تنگه هرمز و گروگان گرفتن نفت و زیرساختهای انرژی کشورهای خلیج فارس.
۲۷ مطلب
توماس فریدمن: ایران به تواناییای دست یافت که «معادل عملی یک سلاح هستهای» است. توانایی خفه کردن اقتصاد جهانی با بستن تنگه هرمز و گروگان گرفتن نفت و زیرساختهای انرژی کشورهای خلیج فارس.
افکار عمومی در اسرائیل بهسرعت در حال چرخش علیه ادامه جنگ غزه است؛ از میانهروها تا راستگرایان، صدای اعتراض بالا گرفته است. در کنار فشارهای داخلی، فروپاشی مشروعیت سیاسی و فرقهگرایی دینی در اسرائیل با بحرانهای مشابه در آمریکا تحت رهبری ترامپ همراستا شده است. تحلیلگران هشدار میدهند: سال ۲۰۲۶ میتواند تعیین کند که آیا دموکراسی در برابر پروژههای اقتدارگرایانه نتانیاهو و ترامپ تاب میآورد یا خیر.
برنده جایزه پولیتزر درباره رویکرد غیرقابل پیشبینی ترامپ در سیاست خارجی گفت: «اگر آمریکا کشور من نبود، پاهایم را روی مبل میگذاشتم و یک کاسه پر از پاپکورن میگرفتم و فقط تماشا میکردم. عجب نمایشی هم میشود! اما چه کنم که اینجا کشور من است. ترامپ فرمان را در دست دارد و همه ما در صندلی عقب نشستهایم و من فکر میکنم که او مستقیماً و با سرعت زیاد به سمت دیوار میراند.»
نگرانی اصلی دربارهی سیاستهای تعرفهای ترامپ این است که او بدون هدف مشخص یا برنامهریزی، این تعرفهها را اعمال میکند و پیامدهای آنها بهویژه برای اکوسیستمهای اقتصادی جهانی قابلتوجه است. در دنیای امروز، تولید محصولات پیچیده نیازمند همکاری و اعتماد میان کشورها و شرکتهاست. این اکوسیستمهای گسترده که بر پایه تقسیم دانش و تخصص استوارند، بدون اعتماد و مقررات شفاف نمیتوانند رشد کنند. اقدامات ترامپ، با تخریب این اعتماد، ممکن است به زیان آمریکا و جهان تمام شود.
رویکردهای ترامپ در سیاست انرژی و تکنولوژی، با تمرکز بر سوختهای فسیلی و کاهش حمایت از منابع تجدیدپذیر، عملاً توان رقابتی آمریکا را در برابر چین در زمینههای نوظهوری مانند هوش مصنوعی، خودروهای برقی و انرژی پاک تضعیف میکند. چین با سرمایهگذاری عظیم در انرژی پاک و تکنولوژی پیشرفته، برتری خود را در اکوسیستم صنعتی آینده تقویت میکند، در حالی که سیاستهای ترامپ آمریکا را از این رقابت دور میسازد.
روابط آمریکا و چین، در شرایطی حساس با چالشهای مشترک جهانی نظیر تغییرات اقلیمی، هوش مصنوعی و بینظمی ناشی از فروپاشی دولتها روبهرو است. این دو قدرت، با وجود رقابت، نیازمند همکاری برای مدیریت بحرانها و حفظ ثبات جهانی هستند. یک «بیانیه شانگهای» جدید میتواند چارچوبی برای تعامل سازنده باشد.
توماس فریدمن، تحلیلگر و ستوننویس مشهور آمریکایی روزنامه نیویورک تایمز در مقاله ای، به پشت پرده طرح بزرگ بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل برای انتخابات ریاست جمهوری نوامبر ۲۰۲۴ آمریکا اشاره داشته است. فریدمن به این مساله تاکید داشته که نتانیاهو در فاصله زمانی کمِ باقی مانده تا برگزاری انتخابات آمریکا، تمام سعی خود را خواهد کرد تا شدت جنگ در سطح منطقه غرب آسیا را افزایش دهد تا از این رهگذر، زمینه را برای پیروز مجدد ترامپ فراهم سازد.
در دنیای درهم آمیخته امروزی این تصور که چین میتواند از نظر اقتصادی سقوط کند و آمریکا همچنان رشد کند کاملا خیالی است. هم چنین، تصور این که در چنین تلاشی اروپاییها بدون توجه به وسعت بازار چین با ما همراه میشوند نیز یک خیال و توهم است. به سر تعظیم فرود آوردن هفته گذشته مکرون رئیس جمهور فرانسه در مقابل شی در پکن نگاه کنید.
افسوس که امروز ضرورتی قوی برای منافع ملی امریکا به منظور مقابله با هر دو کشور وجود دارد. با این وجود، در یک مورد تردید نداشته باشید: ما (امریکایی ها) در آبهای ناشناختهای هستیم. فقط امیدوارم که این مقابله با دو کشور "جنگهای ابدی" جدید ما نباشند.
از زمانی که روسیه در تاریخ ۲۴ فوریه به اوکراین حمله کرد بی وقفه در مورد جنگ در آن کشور نوشته ام، اما اعتراف میکنم که آمدن به اروپا و ملاقات با سیاستمداران و دیپلماتها در اینجا لازم بود تا به طور کامل آن چه را که رخ داده درک کنم. ببینید، من فکر میکردم "ولادیمیر پوتین" به اوکراین حمله کرده است. من اشتباه میکردم. پوتین به اروپا حمله است.
