در بعدازظهر یکی از آخرین روزهای پاییزی سال 1392 به بهانه نزدیکشدن به سالروز تولد 80سالگی استاد اکبر گلپایگانی یا همان«گلپا»ی آواز ایران بهخانه استاد رفتیم؛ به همانخانه قدیمیاش در فرمانیه که همچون صاحبش رنگ و بویی از اصالت دارد؛ خانهای با درختهای بلند که در انبوه آپارتمانسازیهای بیقواره و بیاصالت شمال شهر، همچنان اصالتش را حفظ کرده.
