۱۸۱ مطلب
این گزارش میگوید مذاکرات ترامپ و ایران زیر فشار نتانیاهو فرسایشی شده، اما موازنه منطقهای به سود تهران تغییر کرده است. ایران با تکیه بر تنگه هرمز، توان موشکی، پهپادی و بازدارندگی نامتقارن، دست بالا را در خلیج فارس دارد. همزمان، ائتلافی تازه میان برخی کشورهای سنی در برابر طرحهای اسرائیل شکل گرفته و جایگاه آمریکا تضعیف شده است. این مقاله، پیروزی ایران را نشانهای از افول هژمونی آمریکا و تقویت محور مقاومت میداند.
این گزارش میگوید افشای سفر محرمانه نتانیاهو به امارات، ابوظبی را در موقعیتی دشوار قرار داده است. اسرائیل این سفر را نشانه تداوم توافقهای ابراهیم و همکاری امنیتی با امارات معرفی میکند، اما امارات آن را تکذیب کرده تا از خشم افکار عمومی، فشار منطقهای، واکنش ایران و آسیب به تصویر اقتصادی خود جلوگیری کند. نتانیاهو از این افشاگری برای اهداف داخلی، نمایش قدرت منطقهای و کشاندن امارات به همکاری آشکارتر با اسرائیل بهره برده است.
این مقاله میگوید امارات طی دو دهه گذشته تلاش کرده با قدرت شبکهای، سرمایه، بندرها، لابیگری و ائتلافهای متنوع، خود را فراتر از محدودیتهای یک دولت کوچک نشان دهد؛ اما حملات ایران آسیبپذیری ساختاری ابوظبی را آشکار کرد. نویسنده معتقد است نفوذ اقتصادی و ارتباطات جهانی امارات نتوانست به خودمختاری امنیتی تبدیل شود. راهحل واقعی برای ابوظبی نه اتکا به اسرائیل یا غرب، بلکه پذیرش امنیت جمعی خلیج فارس و همکاری با همسایگان است.
این مقاله تأکید دارد که جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، دولتهای خلیج فارس را در موقعیتی پرهزینه و ناامن قرار داده و اتکای سنتی آنان به حمایت خارجی را زیر سؤال برده است. نویسنده راهحل را در گفتوگوی مستقیم با ایران، خروج مرحلهای نیروهای آمریکا از خلیج فارس میداند؛ توافقی که میتواند امنیت منطقه را از وابستگی به خوداتکایی منتقل کند.
در حالی که ایالات متحده نسبت به تشدید تنش هشدار داده و مدعی شده که برنامه دارد تنگه هرمز را به لرزه درآورد، پاکستان همچنان امیدوار است که مذاکرات جدید ایالات متحده و ایران بتواند تنشها را کاهش دهد. نماینده روسیه نیز به ایالات متحده و اسرائیل در مورد حملات مجدد به ایران اخطار داده است. از سویی عربستان و امارات درباره حملههای پهپادی به نیروگاههای خود ابراز نگرانی کردهاند.
سفیر محمد الشناوی، سخنگوی رسمی، اظهار داشت که رئیس جمهور مصر بر ضرورت تشدید تلاشها برای حل بحران و جلوگیری از تشدید آن با توجه به پیامدهای وخیم آن، به ویژه بر امنیت و ثبات منطقه، تأکید کرد.
در مواجهه با ایران، دونالد ترامپ با بنبست راهبردی روبهرو شده است؛ جنگ پرهزینهتر شده و صلح نیز به معنای عقبنشینی از اهداف اولیه است. طرح «تغییر نظام» شکست خورده و به انسجام بیشتر ایران انجامیده است. همزمان، حملات ایران امنیت و اقتصاد خلیج فارس، بهویژه امارات را متزلزل کرده است. تنش میان ابوظبی و ریاض نیز با خروج امارات از اوپک تشدید شده و معادلات منطقهای را پیچیدهتر کرده است.
تصمیم امارات برای خروج از اوپک، صرفاً یک اقدام فنی در بازار نفت نیست؛ بلکه نشانه تغییر راهبردی ابوظبی در سایه جنگ ایران، رقابت با عربستان و همگرایی بیشتر با واشنگتن است. امارات که خود را در خط مقدم تهدیدات ایران میبیند، از همبستگی ناکافی خلیج فارس ناراضی است و میخواهد با اتکا به ظرفیت تولید نفت، استقلال عمل بیشتری داشته باشد. این خروج، اوپک را تضعیف و شکافهای نظم قدیمی خلیج فارس را آشکارتر کرده است.
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، عربستان سعودی را وادار کرده است راهبرد اقتصادی، انرژی و امنیتی خود را بازنگری کند. بسته شدن تنگه هرمز، ریاض را به کاهش وابستگی به خلیج فارس و چرخش جدیتر بهسوی دریای سرخ سوق داده است؛ اما تهدید حوثیها این مسیر را نیز پرریسک میکند. همزمان، شکاف عربستان با امارات بر سر ایران، اسرائیل، اوپک و نفوذ دریایی عمیقتر شده و ریاض با احتیاط، هزینههای پرستیژی خود را کاهش میدهد.
این درخواست که در ماه جاری مطرح شد، تهدیدی جدی برای تخلیه حدود یکپنجم ذخایر بانک مرکزی پاکستان محسوب میشد و میتوانست برنامه کمک مالی ۷ میلیارد دلاری صندوق بینالمللی پول را که در سال ۲۰۲۴ توافق شده بود، به خطر بیندازد.
