۴۵۱ مطلب
گزارش میگوید آتشبس ایران و آمریکا همچنان شکننده است و خطر اصلی از احتمال پایبند نماندن اسرائیل به توقف حملات در لبنان میآید. تهران اصرار دارد آتشبس، غزه و لبنان را نیز در بر گیرد؛ زیرا اعتبار منطقهای و بازدارندگی آن به این جبههها گره خورده است. اگر واشنگتن نتواند اسرائیل را مهار کند، ایران ممکن است میان ترک توافق یا فشار بر امارات، بهعنوان شریک اسرائیل، یکی را انتخاب کند.
مقاله از تردید دونالد ترامپ میان حمله دوباره به ایران و ادامه مسیر دیپلماسی روایت میکند. اگرچه آمریکا برای آغاز عملیات نظامی آماده بود و طرحهای حمله چندمرحلهای علیه ایران همچنان روی میز قرار دارد، فشار قطر، عربستان، امارات و دیگر کشورهای خلیج فارس باعث تعویق اقدام فوری شد. نگرانی اصلی، واکنش تلافیجویانه ایران و تهدید پایگاهها و زیرساختهای انرژی منطقه است. همزمان، مذاکرات هستهای همچنان در بنبست غنیسازی باقی مانده است.
گزارش فارنپالیسی تأکید میکند پرسش درست درباره ایران، این نیست که «جمهوری اسلامی چه میخواهد؟»، بلکه این است «ایران تاریخی چه میخواهد؟». به باور نویسنده، رفتار راهبردی ایران ریشه در جغرافیا، حافظه تاریخی مداخله خارجی و باور به ضرورت بازدارندگی فرامرزی دارد. از هرمز تا برنامه هستهای و شبکه منطقهای، تهران فشار خارجی را با تغییر زمین بازی پاسخ میدهد. بنابراین، مطالبه برچیدن بازدارندگی ایران، از نگاه تهران، درخواست پذیرش ضعف و دعوت به مداخله است.
این مقاله استدلال میکند که آمریکا در جنگ با ایران از همان آغاز بیش از پیروزی، به دنبال یافتن «راه خروج» بوده است؛ اما جنگ، برخلاف تصور واشنگتن، مسیر بازگشت به وضعیت پیشین را مسدود کرده است. به روایت نویسنده، مقاومت ایران، فرسایش توان نظامی آمریکا، تقویت موقعیت روسیه و چین، تضعیف متحدان سنتی واشنگتن و ابهام در اهداف ترامپ، این جنگ را به بحرانی فرسایشی، پرهزینه و بیافق روشن برای آمریکا تبدیل کرده است.
رویترز ادعا کرد که تهران و واشنگتن از خواستههای خود برای دستیابی به یک توافق جامع در مورد برنامه هستهای و سرنوشت اورانیوم غنیشده با غلظت بالا کاستهاند.
کاهش ذخایر رهگیرها و مهمات آمریکا در میانه درگیریهای اخیر، نگرانیهایی جدی درباره تداوم عملیات و توان بازدارندگی واشنگتن ایجاد کرده است. گزارشهای وال استریت ژورنال و فایننشال تایمز نشان می دهد نشان میدهد فشار بر زنجیره تأمین تسلیحاتی میتواند دامنه درگیری را طولانیتر کند و ریسک اختلال در مسیرهای انرژی، بهویژه تنگه هرمز، را افزایش دهد؛ عاملی که احتمال جهش قیمت نفت و تشدید فشارهای تورمی در اقتصاد جهانی را بالا میبرد.
وزیر دفاع آلمان ضمن رد پیشنهاد مشارکت در برنامه هستهای فرانسه، تاکید کرد که امنیت اروپا همچنان باید زیر سایه اتمی آمریکا باقی بماند.
تحولات اخیر نشان میدهد تهران ضمن تأکید بر دیپلماسی، توافق را منوط به عدالت، توازن و حفظ حاکمیت میداند. همزمان، سفر بنیامین نتانیاهو به واشنگتن و فشار برای گنجاندن برنامه موشکی ایران در مذاکرات، بیانگر تلاش تلآویو برای اثرگذاری بر چارچوب توافق احتمالی است. آمریکا نیز همزمان مذاکره و فشار نظامی را پیش میبرد، اما هزینههای داخلی و منطقهای، احتمال جنگ فراگیر را کاهش داده است.
گفتوگوهای هستهای ایران و آمریکا در عمان بدون تنش یا درگیری پایان یافت و بهعنوان «آغازی خوب» توصیف شد، اما اختلافهای بنیادین پابرجاست. ایران بر حق غنیسازی و خروج برنامه موشکی از مذاکرات تأکید دارد، در حالیکه آمریکا خواستار غنیسازی صفر، مهار موشکی و قطع حمایتهای منطقهای است. ترامپ بهدنبال توافقی سریع و قابلعرضه بهعنوان پیروزی است، اما پنجره دیپلماسی کوتاه و پرریسک است.
مذاکرات آمریکا و ایران در حالی آغاز شده که بیش از آنکه دیپلماتیک باشد، تحتالشعاع تهدید نظامی و مطالبات حداکثری واشنگتن قرار دارد. ترامپ با پنج شرط عملاً غیرقابلپذیرش وارد گفتوگو شده و همزمان آرایش نظامی آمریکا تشدید شده است. ایران با تغییر دکترین به رویکردی تهاجمی، بر خط قرمز موشکی تأکید دارد و محور مقاومت نیز از آمادگی برای گسترش درگیری میگوید. نتیجه، دیپلماسیای لرزان بر لبه جنگی ناخواسته اما محتمل است.
