طبق یک پژوهش جدید، نوزادانی که از نظر ژنتیکی در معرض خطر بالاتر ابتلا به اوتیسم و بیشفعالی بودند، در صورتی که در سال اول زندگی، دو نوع باکتری مفید را در روده خود بهدست میآوردند، احتمال بروز نشانههای این اختلالات در آنها کمتر میشد.
۱۶ مطلب
طبق یک پژوهش جدید، نوزادانی که از نظر ژنتیکی در معرض خطر بالاتر ابتلا به اوتیسم و بیشفعالی بودند، در صورتی که در سال اول زندگی، دو نوع باکتری مفید را در روده خود بهدست میآوردند، احتمال بروز نشانههای این اختلالات در آنها کمتر میشد.
پژوهشگران استنفورد با توسعه دستگاهی شبیه ASMR، صداهای روزمره را تقویت میکنند تا تمرکز، ذهنآگاهی و شادی لحظهای افراد مبتلا به اختلال کمتوجهی/بیشفعالی افزایش یابد. آزمایشها نشان داده کاربران این «سپر صوتی» زمان بیشتری را صرف وظایف روزمره و تعامل با محیط میکنند.
باور رایج میگوید بچهها بعد از خوردن شکلات و آبنبات «از دیوار بالا میروند»، اما پژوهشهای علمی چیز دیگری میگویند؛ تا امروز هیچ مدرک محکمی وجود ندارد که قند باعث بیشفعالی شود. هرچند متخصصان هشدار میدهند مصرف زیاد شیرینی همچنان خطری جدی برای سلامت است.
اگر قهوه شما را خوابآلود میکند، در بحرانها آرام میمانید، یا بدون توجه به زمان غرق در کار یا سرگرمی میشوید، شاید ADHD بخشی از واقعیت ذهنی شما باشد.
با وجود پیشرفتهای علمی، تشخیص و درک علت اختلال کم توجهی-بیشفعالی همچنان پیچیده باقی مانده و ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی و رفتاری در بروز آن نقش دارند.
دیدن کودکی که از رها کردن اسباببازیای که میخواهد امتناع میکند و مدام بهانهگیری میکند، صحنهی خوشایندی نیست. شاید تصور کنیم که این کودک تربیت نشده است، اما اگر ماجرا چیزی بیشتر از این باشد چه؟ تحقیقات نشان دادهاند که چنین رفتارهایی میتواند نشانهای از ADHD یا اختلال کمتوجهی-بیشفعالی باشد. در ادامه، از یک متخصص در این زمینه شنیدهایم
یکی از رایجترین اختلالات دوران کودکی اختلال نقص توجه _ بیش فعالی است این اختلال نخستین بار در سال ۱۸۴۵ توسط پزشک آلمانی به نام هوفمن شناسایی شد و برای تشخیص اختلال نقص توجه - بیش فعالی نشانهها باید مزمن بوده و قبل از ۷ سالگی و حداقل در دو موقعیت متفاوت مشاهده شود.
پژوهشی جدید نشان داده است افراد مبتلا به اختلال کم توجهی-بیش فعالی به طور قابل توجهی زودتر از همسالان خود میمیرند.
تشخیص اختلال بیشفعالی و کمتوجهی حتما باید توسط افراد متخصص و روانشناس انجام شود و والدین به تنهایی امکان تشخیص آن را ندارند. حتی در برخی موارد نیاز به تکمیل پرسشنامه، انجام مصاحبه و بررسی نقشه مغزی است.
ممکن است بارها و بارها نام این اختلال به گوشتان خورده باشد یا وقتی فرزندتان در مهمانی به هر چیزی سرک میکشد و یک لحظه هم سر جایش نمینشیند، با نصیحت دوستی که فرزند پرتحرک و شادتان را به بیشفعالی متهم میکند، روبهرو شده باشید.
