۱۷۳ مطلب
رهبران سازمانی که مورد اعتماد ذینفعان خود قرار میگیرند، به نوعی احساس مسوولیت میرسند که باعث میشود نیازهای هر یک از این ذینفعان را در نظر بگیرند. این کار نیازمند آن است که بفهمیم برای ذینفعان مختلف، چه چیزی اهمیت دارد و به جای اینکه تلاش کنیم خودمان را جای آنها بگذاریم، همراه آنها قدم برداریم.
پدیدهای داریم به نام «سندرم عقل کل». رهبران سازمانها فکر میکنند باید همه چیز را بدانند و نباید نیاز یا سوالی داشته باشند. اما این محدودکننده است. رهبران هم باید سوال کنند. من یک وظیفه جدید برای رهبرهای سازمانی پیشنهاد کردم: «کمکخواهی». اگر آنها در این زمینه پیشگام باشند، بقیه هم الگوبرداری میکنند.
سازمان دارد شرایط را برایت سخت میکند و حقداری اگر فکر کنی با فرهنگ «همهچیز روبهراه است» دارند فریب و شستوشوی مغزیات میدهند. آنها دارند به تو القا میکنند که اگر عقبی، خستهای و ساعتها بیوقفه کار میکنی، تقصیر خودت است و این اتفاق دارد در دورانی میافتد که تو بهواسطه شرایطت، آسیبپذیر هستی. این رویکرد آنها شاید عامدانه نباشد (معمولا نیست)، اما خروجیاش یکی است و مسئولش آنها هستند.
مهمترین چیزی که رهبران باید بهخاطر داشته باشند این است که سازماندهی مجدد تنها مربوط به اعداد و ارقام نیست- بلکه در مورد انسانها نیز هست. دوستان و همکاران ممکن است شغل خود را از دست بدهند. وظیفه شما این است که با انصاف و دلسوزانه با آنها برخورد کنید و نیروی کاری که باقی میماند شما را بر مبنای چگونگی اداره این وضعیت قضاوت خواهد کرد.
هر شرکتی با این مساله و خطر بزرگ مواجه است. واقعیت آن است که هر محصول و خدمتی، یک عمر مفید دارد و پس از آن اقبال مشتریان، فروش و سودآوری کاهش خواهد یافت. شرکتهایی مانند اپل و آمازون، پیش از آنکه عمر مفید محصولات و خدماتشان به پایان برسد، خودشان اقدام به تخریب و معرفی یک نوآوری جدید تحولآفرین میکنند. به همین دلیل است که از یک رشد پایدار برخوردارند.
برای تشخیص مشکلات مربوط به رفتار یک مدیر، به دنبال کاستیهای الگوی کلی باشید. آیا کسانی وجود دارند که مدیر در جوار آنها به خوبی کار کند و رابطه خوبی با آنها داشته باشد؟ یا در جوار همه افراد بهصورت نامطلوب و ضعیفی کار میکند و ارتباط خوبی با هیچکس ندارد؟ آیا شرایط بهخصوصی وجود دارد که وی در آن شرایط بدرخشد یا دچار لغزش شود؟
چگونه میتوان یک سازمان شاد را ایجاد و حفظ کرد؟ با هفت توصیه کاربردی در این زمینه آشنا خواهید شد.
یک مقام دولتی از مدیران هیات دولت خواست دستور فروش یک ساختمان از اموال دولتی را صادر کنند، آن هم به دلیل خاصی.
نیره پیروزبخت، رئیس سازمان ملی استاندارد ایران از اجرای طرحی خبر داد که بر اساس آن فرایند حمایت از کالاهای ایرانی در سال 97 تسهیل و تسریع خواهد شد.
با رأی مجمع تشخیص مصلحت نظام، صدور مجوز تولید، واردات، مدیریت و نظارت بر مواد غذایی، تجهیزات پزشکی و لوازم بهداشتی از سازمان غذا و دارو گرفته و به سازمان ملی استاندارد ایران واگذار شد، مسالهای که هرچند مسئولان سازمان استاندارد آن را نافی نقش وزارت بهداشت نمیدانند اما مسئولان این وزارتخانه با چنین تصمیمی مخالف هستند.
