۵۷۸ مطلب
صباح زنگنه گفت: اینکه امارات خودش را به آب و آتش بزند، به آفریقا برود، به افغانستان برود، به کشورهای مختلف برود، اینها میتواند ناشی از یک احساس نگرانی و ضعف تواناییها تلقی شود. باید در کنار ایران بتواند احساس آرامش کند و زمینههای توسعه روابط و همکاریها را بهعنوان یک دستور دائمی قرار دهد.
نخستین نشانه از تغییر ادبیات را دوشنبه گذشته در سه پیششرط مطروحه توسط سخنگوی وزارت خارجه دیدیم که بهرغم ظاهر تند آن، نخستین نشانه حاکی از تعدیل در ادبیات هستهای دولت بود.
روسها نه دوست همیشگی ما هستند و نه دشمن حتمی ما. با این کشور در مواردی منافع مشترک داریم و در موضوعاتی اختلاف منافع لذا حد همکاری را واقعبینانه باید تنظیم کرد. همکاری در حوزه منافع مشترک توجیه دارد، نه تنها در رابطه با روسیه بلکه در رابطه با امریکا و اروپا هم چنین است.
امروز هم دولت جدید در مذاکرات وین با یک سردرگمی مواجه است و معلوم نیست مذاکرات وین به کجا ختم خواهد شد. باید بپذیریم در مذاکرات سیاسی بدون دادن امتیاز، نمیتوان امتیازی گرفت. برای رفع تحریمها اینکه ما فکر کنیم بدون دادن امتیازی میتوانیم تحریمها را رفع کنیم، یک تفکر غیرواقعی است.
باقری پیش از سفر به ترکیه در راستای سفر اخیر منطقهای خود به کشورهای قطر، پاکستان و عمان سفر کرده بود.
ایران بهعنوان یک کشور قوی باید میتوانست در این بازی میانجیگری کند و مانع از رخدادن حوادث شود و وارد بازی تعریفشده دشمنان نشود. همچنان هم فرصت هست که ایران و آذربایجان خودشان را از دامهای پهنشده برهانند.
تحلیلگر روزنامه زنجیرهای توضیح نداده که چرا باید برای حل مشکلات با همسایگان، باید سراغ آمریکا رفت و چرا همین مدل در برجام، جواب عکس داد و به عنوان مثال باعث تشدید تنشها با عربستان سعودی شد؟!
افزایش جدی اقدامات دیپلماتیک از طریق رایزنی با کشورهای روسیه، ترکیه و جمهوری آذربایجان و ارمنستان و حتی کشورهای فرامنطقهای، چون فرانسه یکی از فوریترین اقداماتی است که باید از سوی وزارت امورخارجه پیگیری شود.
کارگزاران سیاست خارجی ایران در دولت سیزدهم با توجه به تجربیات گذشته نباید در عالم سیاست بینالملل به هیچ کشور یا اردوگاهی اطمینان کامل داشته باشند و تمام تخممرغهای خود را در یک سبد بگذارند.
ضعف در پیامرسانی - تا حدود قابلملاحظهای- ریشه در عدم ارتباط مستقیم میان هیئتهای ایرانی و آمریکایی دارد که مشکلات رایج در امر «تعبیر موضع طرف مقابل» و «نیتخوانی» در مذاکرات بینالمللی متعارف را تشدید و دوچندان میکند.
