۳۰۰ مطلب
در ادامه بررسیها اولیای دم از مدیر ساختمان شکایت کرده و او را بهعنوان مظنون معرفی کردند؛ اما این متهم نیز منکر آتشسوزی عمدی شد. به این ترتیب و درحالیکه گره کور این ماجرا باز نشده بود، سه متهم با قرار وثیقه سنگین آزاد شدند و برای هر سه به اتهام تسبیب در قتل، کیفرخواست صادر و پرونده به دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
متهم گفت: همسرم وقتی دید دیگر به ماندنش اصرار نکردم خیلی عصبانی شد و چاقو کشید. دختر یک سال و نیمهام ترسیده بود و گریه میکرد. همسرم به من و خانوادهام فحاشی کرد و من هم از شدت ناراحتی چاقو را از او گرفتم و چندین ضربه به او زدم که جان باخت. از کاری که کرده بودم پشیمان شدم.
تحقیقات بیشتر درباره جرایم مرد معروف به «هیولای سیاه» با صدور دستورات ویژهای از سوی قضات شعبه یکم دادگاه کیفری یک خراسان رضوی توسط کارآگاهان اداره جنایی پلیس آگاهی خراسان رضوی درحالی ادامه دارد که تاکنون تعدادی از شاکیان وی به پلیس آگاهی مراجعه و او را شناسایی کرده اند.
متهم گفت: من قصدی برای کشتن رامین نداشتم. فکر نمیکردم ضرباتی که به او زدم، باعث مرگش بشود. چون ضربات را به قسمتهای حساس بدنش نزدم. در آن لحظه خواستم به او بگویم حق نداشت با سحر اینطور رفتار کند. هیچکس دیگری بهجز من در این قتل نقش نداشت، دو نفری که همراه من بودند اصلا خبر نداشتند که من قصد دارم چاقو به رامین بزنم.
افشین گفت: قبول دارم همراه دوستانم نقشه سرقت را اجرا میکردیم. دو نفر مقابل در خانه کشیک میدادند و سه نفر دیگر وارد خانه میشدیم و همه پول و طلاها را سرقت میکردیم؛ اما من در همه سرقتها حضور نداشتم. گاهی اوقات دوستانم سهنفره برای سرقت وارد خانه میشدند و سپس اموال سرقتی را میان خودشان تقسیم میکردند.
درحالیکه سیاوش منکر اطلاع از سرنوشت عباس بود، تلاش پلیس نیز به نتیجه نرسید و هیچ ردی از پسر گمشده به دست نیامد. تا اینکه متهم به قتل اعتراف کرد. با گذشت هشت سال از این ماجرا سیاوش در شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران پای میز محاکمه ایستاد.
متهم در تحقیقات تکمیلی به پنج فقره سرقت منزل با همکاری دو نفر از همدستانش به نامهای وحید و کوروش اعتراف کرد و گفت: دزدیها را در چند ماه اخیر در محدوده محله نارمک و تهراننو انجام دادهاند.
تعداد بسیار زیادی کارت ویزیت در محل فعالیت این متهم کشف شد که خود را فردی محقق، سخنران در حوزههای انگیزشی امید به زندگی، ثروتاندوزی و کسب ثروت معرفی میکرد.
سهیل ادعای مهدورالدم بودن قربانی را مطرح کرد و گفت: به خاطر کارهایی که مقتول انجام داده و زندگی من را تباه کرده بود او را مستحق مرگ میدانستم. بعد از اینکه مدارکی در این خصوص به دادگاه ارائه شد و صحت این مدارک مورد بررسی قرار گرفت؛ این بار هیئت قضات شعبه ۲ دادگاه کیفری استان تهران وارد شور شدند و متهم را از قصاص تبرئه و به حبس و پرداخت دیه محکوم کردند.
متهم گفت: قسم میخورم که عمدی در کارم نبوده و اصلاً متوجه مجروح شدن مقتول نشدم، حتی اگر یک درصد به فکرم میرسید کارد میوه خوری میتواند عامل مرگ یک نفر باشد خودم او را به بیمارستان میرساندم.
