صبح امروز، خبری در خصوص اخراج محمد فاضلی استادیار دانشگاه شهید بهشتی و یکی از جامعهشناسان مطرح ایرانی در فضای مجازی منتشر شد.
۹۱ مطلب
صبح امروز، خبری در خصوص اخراج محمد فاضلی استادیار دانشگاه شهید بهشتی و یکی از جامعهشناسان مطرح ایرانی در فضای مجازی منتشر شد.
۵۷ نماینده مجلس طرحی با عنوان «رفع انحصار از زبان انگلیسی در نظام آموزش همگانی کشور» ارائه کردهاند که یک مقدمه توجیهی، شش ماده و ۱۰ تبصره را دربر گرفته و هزار و ۴۶۵ کلمه است. این طرح به دلیل ارتباط با حوزه آموزش، از جنس سیاستگذاری فرهنگی است. نشان خواهم داد که این طرح چگونه عمق فاجعه در سیاستگذاری کشور بهطور کلی و سیاستگذاری فرهنگی بهطور خاص را نشان میدهد.
محمد درویش که از منتقدان عیسی کلانتری، رییس سازمان محیط زیست است او را متهم کرده است. به عقیده درویش «انگار عیسی کلانتری تحت فشار رییسجمهور و به بهای قربانیکردنِ وزیر نیرو، میخواهد به حسن روحانی ثابت کند به عهدش وفاکرده و اینک توپ در زمین وزارت نیرو است! پرسش، اما این است که آیا اردکانیان اجازهی اجرای این نمایشنامه را میدهد، حتی اگر در این راه قربانی استیضاح شود؟!»
باستی هیلز بهواقع دم خروس همه تناقضهایی است که حکمرانی را در بر گرفته است. باستی هیلز لواسان، یک سویه درونمایه آمریکایی سازی حکمرانی (یعنی نظام اقتصادی مولد رانت، نابرابری، دنیاگرایی) و همزمان سویه دیگری از غیرآمریکایی بودن (ناتوانی در حمایت از فناوری، کارآفرینی و خلاقیت غیررانتی؛ و عدم مداخله فسادآمیز در بازار) را به شکل متناقضی در هم میآمیزد.
من آدمهایی میشناسم که مبارز انقلابی بودهاند، جبهه رفتهاند، از خانواده شان شهید دادهاند، دیگران را به انقلاب و جنگ دعوت کردهاند، و در مسیر زندگی سر از کانادا و اروپا درآوردهاند یا حتی بدون آنکه دزدی کرده و اموال بیتالمال را خورده باشند، امروز بچههایشان در جایی غیر از ایران زندگی میکنند. آیا همه آنها مستحق سرزنش کردن هستند؟ آیا همه ایرانیان خارج از کشور، کسانی هستند که هیچگاه در زندگیشان دیگری را به مقاومت، ایراندوستی و کشیدن جور وطن دعوت نکردهاند؟
فیاض: گرفتاری ما در مواجه با فضای مجازی و رسانههای اجتماعی این است که درد را نمیشناسیم. اگر درد را بشناسیم میتوانیم برای آن درمان داشته باشیم. هرچند من معتقدم که اساساً فضای مجازی بیماری نیست که نیاز به درمان داشته باشد. مسئله فضای مجازی در اصل بحران است، مثل بحران بلوغ. جوانی که بالغ میشود پرخاش میکند و دائم کلافه است مثل جامعه کنونی ما، اما اگر مادر و پدری آگاهی نداشته باشد در دوران بلوغ با فرزند در حال بلوغ برخورد خشن میکند و این بدترین نوع برخورد است چرا که آن جوان را فراری میدهد.
رانت از گوشت سگ هم حرامتر و عوارضاش بیشتر است. گوشت سگ هر عارضهای داشته که خداوند آنرا حرام کرده، رانت ارز ۴۲۰۰ تومانی و یارانه پنهان در بودجه، عوارضاش از گوشت سگ هم بدتر است.
پنج قورباغه زیرا تصمیم به پریدن با انجام آن متفاوت است. ما آرزوهایی داریم و مقامات سخنانی میگویند. هر دو از جنس «تصمیم قورباغهها» برای پریدن است، بدون پرش. من آرزوهایم را پیمیگیرم و رسانهها و نهادهای مدنی را هم به این کار دعوت میکنم. اگر همه چنین کنیم، مقامات فشار ما برای پریدن را احساس خواهند کرد.
من جمهوری اسلامی ایران را در ۴۰ سالگی عمرش، با خصیصه عدم توازن میان بعد ساخت و سازی و بعد ساز و کاری آن معرفی میکنم. نظامی سیاسی که زیرساختهای مشهودش را به مدد میلیاردها دلار منابع نفتی و استفاده گسترده از منابع طبیعی و انسانی کشور گسترش داده است، اما ساز و کارهای تنظیمکننده قواعد بازی در زمین زیرساختها، توسعهنیافته و ناهمساز با شرایط زیرساختها و ملزومات دنیای امروز هستند.
کشورهای نفتی به سرعت «تمایل شدیدی به سمت پروژههای کلان در صنایع سنگین نشان دادند» (ص. ۵۸) و «رفاه عمومی از طریق کالاها و خدمات بیشتر، افزایش فرصتهای شغلی و یارانهدهی به مایحتاج مصرفکنندگان بهبود یافت.» (ص. ۵۹) نرخ ارز این کشورها رشد کرد و در نتیجه «وابستگی به واردات را تشویق و تولید داخلی را تضعیف کرد.»
