۷۲ مطلب
محسن هاشمی گفت: افرادی که معمولا به حضور معتدلین در کشور راضی نیستند، دنبال براندازی هستند و تمایل ندارند انتخابات درست شکل بگیرد؛ این افراد تمایلی به حضور نیروهای معتدل ندارند بلکه میخواهند تندروها باشند تا کشتی را سوراخ کنند و کشور را تضعیف کنند. علاوه بر آنها عدهای افراد با گرایش افراطی هستند و ادای حمایت از انقلاب اسلامی را درمیآورند، اما در عمل شبیه به همان افراد دسته اول هستند. این دو گروه در نهایت از پشت به هم میرسند.
حسن روحانی، اما به خبرگان چشم دارد و به نقشی که میتواند ایفا کند بیآنکه الزاماً نیاز به نشستن در صدر باشد. چراکه گاه حضور کافی است. چندان که در نیمۀ خرداد ۶۸ هاشمیرفسنجانی برای آنکه اعضای مجلس خبرگان را مجاب کند سریعتر به تصمیم برسند.
ادعای اصلی مدعیان، همراه نبودن آیتالله هاشمی رفسنجانی با انقلاب و نظام از مقطعی است که او برای بازگشت به قدرت اجرائی اقدام کرد. به زعم مدعیان، این یک ذنب لایُغفر بود که هاشمی رفسنجانی مرتکب شد و، چون تا آخر عمر هرگز بابت آن توبه نکرد، مستوجب تحریم همهجانبه بود.
محسن هاشمیرفسنجانی نوشت: در نگاه آیتالله هاشمی و همفکران ایشان، بزرگترین نیاز جامعه رفاه مردم بود و از اینرو مهمترین آرمان و هدف را ایجاد رفاه برای جامعه اسلامی و مردم ایران میدانستند.
غلامعلی رجایی، مشاور پیشین آیتالله هاشمی رفسنجانی میگوید: اگر آقای هاشمی زنده بود قطعا برای انتخابات مجلس خبرگان لیست میداد، اهل ریسک و برد و باخت بود. عرصه را خالی و به رقیب واگذار نمیکرد.
مسیح مهاجری میگوید: در مسئله جنگ آقای هاشمی فرمانده جنگ بود، خیلی از عملیاتها با فرمان ایشان صورت گرفت. آخر کار آن کسی که بالاخره جنگ را تمام کرد آقای هاشمی بود. رفت خدمت امام (ره) صحبت کرد گفت اگر مشکلی هم برای پذیرش قطعنامه وجود دارد، گردن من بیندازید. من را محاکمه و اعدام کنید، ولی مسئله را تمام کنید که دیگر جنگ نباشد.
محمد هاشمی گفت: او از بین چهرههای سیاسی امیرکبیر را انتخاب کرد، چون امیرکبیر هم طرفدار علم بود و دارالفنون را تاسیس کرد و هم طرفدار عمران و آبادی بود و هم مخالف انگلیسیها بود. در آن زمان انگلیس خیلی نفوذ داشت و سفارت انگلیس فرمانده اداره کشور بود و امیرکبیر مخالفت کرد.
عکسی از غلامحسین کرباسچی و مجید انصاری در یک مراسم، منتشر شد.
در خاطرات آیت الله هاشمی در تاریخ ۱۴ آذر ۷۹ آمده است: حملات جناح راست به آقای [سیدمحمد] خاتمی، [رئیسجمهور]، در خصوص درخواست اختیارات بیشتر، ادامه دارد.
روابط تهران و اسلام آباد به قدری برای ایران و پاکستان مهم بود که خانم بی نظیر بوتوبرای دومین بار در آبان ماه ۱۳۷۴ و در صدر یک هیئت بلند مرتبه به کشورمان سفر کرد. خانم بوتو در فرودگاه مورد استقبال علی اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت قرار گرفت. مرحوم علی اکبر هاشمی رفسنجانی درباره این که چرا شخصا به استقبال ایشان رفته است در کتاب خاطرات خود نوشته است که برای پاکستانی ها، حیثیتی بود چرا که قبلتر نخست وزیر هند در تهران مورد استقبال قرار گرفته بود. سفر خانم بوتو به تهران بی حاشیه نبود و حجاب…
