۱۹۶۵ مطلب
«معامله بر سر میز مذاکره، یکطرفه نیست؛ بلکه یک فرآیند بدهبستان است که باید در چارچوب ارزیابی هزینه و فایده سنجیده شود. اما اینکه ما به صورت یکجانبه بگوییم غنیسازی را تعلیق میکنیم، آیا به خودی خود باعث کاهش فشارها خواهد شد؟ قطعاً اینگونه نیست، آنها خواستههای بیشتری مطرح میکنند، خواهان افزایش بازرسیهای آژانس میشوند و مسائل دیگری را از ما میخواهند.»
خبرگزاری تسنیم از برگزاری مذاکرات ایران با کشورهای اروپایی در ژنو خبر داد.
فراتر از مسائل حقوقی، این قدرت است که تاثیر می گذارد. تصمیم گیری های فعلی اروپا هم متاثر از قدرت امریکا و در راستای فعال سازی مکانیسم ماشه است. به احتمال بالای 90 درصد مکانیسم ماشه فعال می شود و مجموع اظهارات عراقچی و لاریجانی همین را تایید می کند.
انتظار می رفت چین و روسیه در این شرایط میانجیگری کنند. می دانیم که حق وتوی این 2 کشور در موضوع پرونده هسته ای ایران، باطل شده است. اعضای دائمی دیگر حق وتو ندارند. وساطت این دو کشور بین ایران و کشورهای اروپایی، می توانست تاثیر مثبتی داشته باشد. ما نباید در حل این پرونده زمان را تا این حد از دست می دادیم که اروپا به سمت آمریکا و اسرائیل حرکت کند. هم اسرائیل و هم ایالات متحده، اروپایی ها را تحت فشار قرار داده اند که مکانیسم ماشه را فعال کند.
ترامپ با وجود تمایل به پایان جنگ اوکراین، به دلیل نادانی نسبت به ماهیت واقعی پوتین و بیاعتمادی عمیق به ناتو و اروپا، درک درستی از بحران ندارد. او ساختارهای امنیتی آمریکا را تضعیف کرده و با اتکا به چاپلوسی و توهمات، گرفتار خودبزرگبینی و ضدغربگرایی شده است. در حالیکه پوتین نه بهدنبال صلح، بلکه بهدنبال سلطه کامل بر اوکراین است. تنها راه پایدار توقف جنگ، تجهیز گسترده اوکراین و تعهد جدی غرب است.
پس از دیدار ترامپ و پوتین، واشنگتن نشانههایی از عقبنشینی در اعمال فشار بر روسیه نشان داده است. در مقابل، اروپا با نمایش اتحاد رهبرانش در کنار زلنسکی تلاش دارد جای خالی قاطعیت آمریکا را پر کند. گزینههای اروپا شامل تشدید تحریمها علیه «ناوگان سایه» نفتی روسیه، محدودسازی مسیرهای دریایی و حتی مصادره ذخایر ارزی مسکو است. با این حال، نگرانی از تبعات اقتصادی و انرژی مانع اصلی بوده و اروپا ناچار است برای حفظ امنیت خود نقش پررنگتری بپذیرد.
«ارتباط ایران با سه کشور اروپایی قطع نشده و این ارتباط بهصورت مستقیم برقرار است و پیامهای دوطرف بهصورت مداوم به یکدیگر منتقل میشود.»
در نشست آلاسکا، نمایش قدرت هستهای آمریکا پیام روشنی به پوتین داد: تهدید هستهای تنها ابزار او نخواهد بود. در حالیکه بایدن بهدلیل هراس از تشدید بحران، حمایت از اوکراین را محدود کرد، ترامپ با رویکردی تهاجمیتر به «بازی هستهای» وارد شده است. او تهدید میکند که در صورت تداوم جنگ، زرادخانه آمریکا در اروپا گسترش یافته، پیمان استارت نو کنار گذاشته و فشار بر خریداران انرژی روسیه افزایش خواهد یافت؛ راهبردی که هدفش کشاندن مسکو به میز مذاکره است.
«بیشتر غربیها استانداردهای گروه اقدام مالی را قبول میکنند و در خصوص حضور یاعدم حضور یک کشور هم آنها هستند که بر اساس آنچه قواعد و قانون است، تصمیم میگیرند. اگر بخواهیم از این زاویه به قضیه دعوت از ایران نگاه کنیم، میتوان آن را چراغ سبزی از طرف اروپا دانست که میخواهند ایران را به فضای مالی جهان برگردانند.»
در بیانیه رهبران اروپایی آمده است: ««ما بر ضرورت ارائه تضمینهای امنیتی قوی به اوکراین برای دفاع از حاکمیت و تمامیت ارضی آن تأکید میکنیم. «تغییر مرزهای بینالمللی با توسل به زور جایز نیست.»
