در اروپا از آنجایی که دولت یا برآمده از جامعه صنعت کاران یا تحت نفوذ آنها هست و بقای خود را در گرو صنعت می بیند، اجازه گسترش فساد در اقتصاد را نمی دهند اما در این ایران حاکمان بر آمده از صنعت کاران یا تحت نفوذ آنها نبوده اند. همچنین منافع حاکمان درایران هیچگاه به صنعت وابسته نبوده است بلکه آنها با درآمد های نفتی امورات خود را می گذراندند لذا مانند همتایان اروپایی خود به فساد واکنش نشان نداده اند.