فعال سیاسی گفت: اگر بگوییم نقش جنگ در بروز مشکلات کنونی کشور صفر بود، نامردی است و از آن طرف اگر همه تقصیرات را هم گردن جنگ بیندازیم غیرواقعی است.
۱۴۹ مطلب
فعال سیاسی گفت: اگر بگوییم نقش جنگ در بروز مشکلات کنونی کشور صفر بود، نامردی است و از آن طرف اگر همه تقصیرات را هم گردن جنگ بیندازیم غیرواقعی است.
شکلگیری انسجام و همدلی در بطن جامعه توجه بسیاری از کارشناسان را به خود جلب کرده است؛ یک جامعهشناس سیاسی معتقد است برخلاف پیشبینیها، جامعه ایرانی نه به سمت فروپاشی، بلکه به سوی همبستگی هویتی و سیاسی حرکت کرد. او وقوع انقلاب اقتصادی در ایران را بعید میداند.
علی نیکزاد میگوید با شنیدن خبر حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در ساعات ابتدایی شنبه 9 اسفند، تصور میکرده رئیسجمهور ترور شده است
«من مدل موفق در ایران را مدل اسکاندیناوی و سوسیالدموکراسی از نوع ایرانیاش را مناسب میبینم. بهترین شیوه اسکاندیناوی است. در ایران نباید کسی به وفور ثروتمند شود. ما باید جلوی ثروتمند شدن فورانی عدهای خاص را بگیریم و باید از فقیر شدن عده کثیری از مردم جلوگیری کنیم و الا زمین خواهیم خورد.»
تا زمانی که سیاستگذاری اقتصادی بر مبنای واکنشهای دیرهنگام اداره شود و حلقههای اصلی قیمتسازی در حاشیه امن باقی بمانند، هر موج گرانی فقط مقدمه موج بعدی خواهد بود؛ موجی که دوباره مردم را غافلگیر میکند.
بنابر اعلام یک رسانه آمریکایی به نقل از منابع آگاه، مشاوران ترامپ به دنبال پایان دادن به جنگ هستند تا پیش از انتخابات میاندورهای کنگره، قیمتها کاهش یابد.
وقتی فردی مدتها تلاش کرده است، اما به خاطر عواملی که از کنترل او خارج است، به هدف خود نرسیده، احساس میکند که دیگر هیچ چیزی در زندگی اش ارزش ندارد. این احساس سرخوردگی میتواند به طور جدی بر تصمیمات آینده فرد تاثیر بگذارد.
یک روانشناس گفت: بهترین کار دولت این است که تلاش کنند شرایط اقتصادی را به نوعی مدیریت کنند تا بهبود شرایط اقتصادی، امکان بازگشت افراد از ضربه روانی را زودتر مهیا کند. همچنین، باید اجازه داده شود کسانی که عزیزی را از دست دادهاند، سر مزار عزیزانشان بروند و مراسم سوگواری برگزار کنند. موافقت با برگزاری این مراسم، مساوی با پذیرش درد مردم است.
حال روحی مردم به معنای تام و تمام کلمه «بد» است و این دقیقا همان نقطه اشتراکی است که همه در آن یک صدا هستند، این که چرا اوضاع به نفع مردم جامعه تغییر نمیکند.
افراط و تفریط در نقد سیاستهای اجرایی موجب فاصله گرفتن از مطالبات مردم و تشدید نارضایتی عمومی شده است.