۲۶۴۲۵ مطلب
ایران میگوید هرمز باز است؛ آمریکا میگوید مسدود است و کشتیها را توقیف میکند. پاسخ اتحادیه اروپا: سکوت. نیروی دریایی آمریکا ناو «دنا» را برای تفریح هدف قرار میدهد، ملوانان کشته میشوند. پاسخ اتحادیه اروپا: سکوت. احکام بازداشت دیوان بینالمللی کیفری برای مقامهای اسرائیلی. پاسخ اتحادیه اروپا: دیدار و در آغوش گرفتن.
جنگ ایران به تضعیف نفوذ جهانی آمریکا و افزایش فاصله میان واشینگتن و متحدانش انجامیده است، در حالی که رقبایی مانند چین از این وضعیت بهره میبرند. همزمان، بحران انرژی و نوسان قیمتها کشورها را به سمت انرژیهای جایگزین سوق داده و وابستگی به آمریکا را کاهش داده است. در داخل ائتلافهای غربی نیز شکافهایی شکل گرفته و اعتماد به راهبردهای ترامپ کاهش یافته است. با وجود این، حامیان دولت معتقدند این سیاستها در بلندمدت به تقویت موقعیت آمریکا منجر خواهد شد.
با نزدیک شدن به پایان آتشبس ایران، سیاست آمریکا در دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ میان تشدید نظامی و تلاش برای مذاکره در نوسان است. همزمان، کنگره در حال افزایش فشار برای محدود کردن اختیارات جنگی و بررسی هزینههای سنگین این درگیری است. در داخل آمریکا، حمایت عمومی از جنگ بهشدت کاهش یافته و پیامدهای اقتصادی آن نارضایتی گستردهای ایجاد کرده است. این وضعیت نهتنها شکافهای سیاسی را تشدید کرده، بلکه میتواند بر تصمیمگیریهای آینده واشینگتن و تداوم حضور آمریکا در خاورمیانه تأثیر تعیینکننده بگ…
«اسکات بسنت» وزیر خزانهداری آمریکا ادعا کرد: «ایران باید به خاطر اخاذی از بازارهای جهانی انرژی و هدف قرار دادن بیهدف غیرنظامیان با موشک و پهپاد پاسخگو باشد.»
براین اساس مذاکرات دیگر درباره این نیست که ایران برای لغو محاصره چه بهایی پرداخت خواهد کرد، بلکه درباره این است که قبل از اینکه واشنگتن مجبور به عقبنشینی و قبول شروط ایران شود، جهان در صورت بسته شدن تنگه هرمز تا چه حد میتواند این را تحمل کند.
: همچنین تاکید شد که آمریکا قابل اعتماد نیست، زیادهخواهی آمریکا قابل مذاکره نیست و آمریکا نمیخواهد مطالبات ملت ایران را پاسخ بدهد؛ به همین دلیل تمام شرایط باید به سمتی حرکت کند که آمریکا تمکین بکند و خواسته ملت ایران را باید بپذیرد.
پایان مهلت آتشبس، در این چارچوب، لزوماً به معنای پایان یک دوره و آغاز دورهای دیگر نیست، بلکه میتواند صرفاً به «بازتعریف سطح تنش» منجر شود. اگر کانالهای ارتباطی حتی در سطح حداقلی حفظ شوند، احتمال حرکت به سمت «مهار تنش» افزایش پیدا می کند. اما اگر این کانالها دچار انسداد شوند، ریسک «لغزش به بحران» بهطور قابلتوجهی بالا خواهد رفت.
ارتش آمریکا در جریان درگیری اخیر با ایران، بخش بزرگی از مهمترین ذخایر موشکی خود را مصرف کرده است.
این گزارش نشان میدهد جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل از میدان نظامی به نبردی اقتصادی و راهبردی بر سر تنگه هرمز منتقل شده است. ایران با استفاده از اهرم هرمز تلاش می کند در مذاکرات دست بالا را داشته باشد و فشار آمریکا را مهار کند، در حالی که ترامپ نیز محاصره تنگه را ابزاری برای نمایش قدرت میبیند. با این حال، تداوم این وضعیت پرهزینه است و میتواند بحران را دوباره به سوی تشدید نظامی و انفجار سوق دهد.
این مقاله میگوید در جنگهای معاصر، پیروزی فقط با برتری نظامی سنجیده نمیشود و بُعد سیاسی و روایی اهمیت بیشتری یافته است. در جنگ ایران نیز آمریکا و اسرائیل در تحقق اهداف سیاسی اصلی خود ناکام ماندند. ایران نیز با وجود حفظ ساختار سیاسی و افزایش اهرم فشار در تنگه هرمز، از هزینههایی مصون نماند. در مجموع کفه پیروزی سیاسی به سود واشنگتن و تلآویو نیست.
