۲۸ مطلب
معاون امور جوانان وزارت ورزش و جوانان در اظهاراتی اعلام کرده است که مجموع افراد «هرگز ازدواج نکرده» در کشور به حدود ۱۸.۸ میلیون نفر رسیده است. او همچنین در بخش دیگری از اظهارات خود گفته بود تعداد افراد در معرض ازدواج شامل افراد هرگز ازدواج نکرده، مطلقه و بیهمسر بر اثر فوت همسر، از حدود ۱۲.۶ میلیون نفر در سال ۱۴۰۳ به حدود ۱۳ میلیون نفر در سال ۱۴۰۴ رسیده است.
ازدواج دیگر برای بسیاری از جوانان ایرانی رؤیای شیرین گذشته نیست؛ فشارهای اقتصادی، بیثباتی شغلی، مهاجرت و تغییرات فرهنگی، تجرد را به گزینهای کمریسکتر و گاه تنها انتخاب ممکن بدل کرده است.
آیا ازدواج واقعاً کلید خوشبختی است؟ پژوهشی ۲۰ ساله در آمریکا و ژاپن نشان میدهد افراد متأهل نهتنها سالمترند، بلکه رضایت بیشتری از زندگی دارند. اما نکته جالب اینجاست که نقش خانواده و فرهنگ در این میان کاملاً متفاوت عمل میکند.
«تجرد قطعی فقط یک انتخاب فردی نیست بلکه تبعات گستردهای برای جامعه دارد. وقتی جوان نتواند به بلوغ برسد، پیامد آن افزایش طلاق و طولانی شدن دوره جوانی است. جامعه ایرانی همواره خانواده را بهعنوان نهادی مقدس و وسیله تداوم تاریخی خود میدیده است.»
یک پژوهش جدید و غیرمنتظره نشان میدهد که تجرد در سنین بالا به جای ازدواج ممکن است فوایدی برای سلامت مغز داشته باشد.
یک جمعیت شناس گفت: جمعیت جوانان ۱۵ تا ۲۹ سال کشور در سال ۹۰ برابر ۲۳ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر، سال ۹۵ برابر با ۲۰ میلیون و ۵۱ هزار نفر و سال ۹۹ برابر با ۱۷ میلیون و ۸۱۷ نفر بود که این امر حاکی از کاهش شدید جمعیت جوان کشور است.
به دست آوردن موقعیتهای شغلیِ متفاوت هم سن ازدواج را بالا می برد و هم محاسبه گری میان دادهها و ستاندهها را در زمان ازدواج ایجاد میکند/ ۷۰ درصد ناخواسته و ۳۰ درصد خودخواسته مجرد باقی می مانند/ دلیل تجرد مردان در جامعه ایرانی تا حدودی به خواست آنان برای برخورداری از یکسری آزادی ها برمی گردد/ مردان را بسیار بالا بردیم و برای زنان هیچ کاری نکردیم/ باید نگاه خود را به وظایف زنان و مردان تغییر دهیم، در این زمینه فقه پویا بسیار نقش کلیدی دارد/ ازدواج را به صورت یک معامله درآوردیم/ انعطاف فقهای…
٦ میلیون مرد و ٥ میلیون و ٤٠٠ هزار زن، هرگز ازدواج نکردهاند دو سوم خانوارهای تک نفره در ایران زن هستند.
سالها آمار تجرد قطعی برای زنان ۲ درصد و برای مردان ۱.۸ درصد بود اما پس از انقلاب اسلامی و بعد از افزایش موالید در دهه ۶۰ با توجه به آنکه به لحاظ فرهنگی دختران باید با دهه قبلی خود ازدواج کنند و با توجه به آنکه تعداد پسران دهه ۵۰ بسیار کمتر از دختران دهه ۶۰ بود، برای این گروه مضیقه ازدواج به وجود آمد و مساله تجرد دختران دهه ۶۰ از اواخر دهه ۸۰ خود را نشان داد.
