در ماههای پایانی جنگ جهانی دوم، آلمان نازی که در حال فروپاشی بود، به دنبال معجزهای میگشت. همین امر سبب شد سران آلمان نازی طرحی جسورانه و تا حدی جنون آمیز را تصویب کنند: تولید هواپیماهایی که بوی مرگ میدادند.
۱۴۲ مطلب
در ماههای پایانی جنگ جهانی دوم، آلمان نازی که در حال فروپاشی بود، به دنبال معجزهای میگشت. همین امر سبب شد سران آلمان نازی طرحی جسورانه و تا حدی جنون آمیز را تصویب کنند: تولید هواپیماهایی که بوی مرگ میدادند.
بر فراز کوه کوشمای در جنوب بلگراد، یادبود سربازان گردان «کوشمای» با پنج پره بتنی ۳۰ متری، جلوهای از قدرت جمعی و فداکاری مبارزان جنگ جهانی دوم را به تصویر میکشد.
توپچیهای برجک کروی بمبافکنهای آمریکایی، در تنگترین و خطرناکترین جایگاه پروازی جنگ جهانی دوم میجنگیدند؛ محفظهای شیشهای زیر شکم هواپیما که هر لحظه میتوانست به تلهای مرگبار بدل شود.
یک بمب ۴۷۰ کیلوگرمی متعلق به جنگ جهانی دوم، بهطور ایمن از محل یک پروژه ساختمانی در مرکز شهر بلگراد، پایتخت صربستان، خارج شد. این بمب ساخت آمریکا با نام AN-M44 که مربوط به حملات هوایی سال ۱۹۴۴ است، پس از خنثیسازی، برای انهدام نهایی به یک میدان آموزش نظامی در فاصله ۱۸۰ کیلومتری منتقل شد.
پرچم گردان دوازدهم ارتش لهستان که در سال ۱۹۳۹ در نبرد رادوم نابود شد، پس از بیش از هشت دهه دفنشده پیدا شد و اکنون فرصتی نادر برای پیوند مستقیم با روزهای نخست جنگ جهانی دوم و سرنوشت تراژیک سربازان لهستانی فراهم کرده است.
سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه با حضور در محل یادمان پیروزی در مینسک با اهدای تاج گل به کشته شدگان جنگ جهانی دوم ادای احترام کرد.
تصویری کمتر دیده شده از وینستون چرچیل و دخترش سارا در جریان کنفرانس تهران در آذرماه سال ۱۳۲۲ در ادامه مشاهده می کنید.
سیانان در گزارشی به تلاش آمریکا برای یافتن بقایای بیش از ۴۰ هزار سرباز مفقود شده این کشور پرداخت.
«پیت هگست» وزیر جنگ ایالات متحده اظهار داشت که اکنون شرایطی مشابه سال ۱۹۳۹، پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، شکل گرفته است.
آرامستان لهستانیهای دولاب از جمله گورستانهای تاریخی پایتخت است که در دوران جنگ جهانی دوم، محل دفن شماری از مهاجران و پناهجویان لهستانی شد. این قبرستان در سال ۱۸۵۵ میلادی و به دنبال دفن دکتر کلوکه، پزشک فرانسوی محمدشاه و ناصرالدین شاه قاجار در محلهی دولاب ایجاد شد و در طی سالهای بعد با دفن بسیاری از ارامنه به شکل کنونی درآمد. این مکان امروز یادآور بخشی کمتر روایتشده از تاریخ مشترک ایران و لهستان است.
