۱۳۴۷ مطلب
این گزارش با نقد تند دیپلماسی دونالد ترامپ، او را در پایان دادن به جنگهای اوکراین، ایران-لبنان و اسرائیل-فلسطین ناکام میداند. نویسنده تأکید میکند که فروپاشی پیدرپی آتشبسها، نبود میانجیهای معتبر، بیاعتمادی عمیق طرفهای درگیر و تکیه بر زور نظامی، جهان را گرفتار جنگهای فرسایشی کرده است. در نهایت، نویسنده نتیجه میگیرد که هیچیک از این جنگها با بمب و پیروزیهای ساختگی پایان نمییابند و تنها دیپلماسی حرفهای میتواند راه صلح را باز کند.
بنابر اعلام یک رسانه آمریکایی، کره شمالی در یکی از غیرمنتظرهترین تغییرات اقتصادی سالهای اخیر، از دل جنگ اوکراین به یک موفقیت اقتصادی غیرمنتظره رسیده است.
همانگونه که روسیه در اوکراین دریافت، جنگها معمولاً اینقدر ساده پایان نمییابند. درگیری با ایران نشان میدهد واشنگتن نیز گرفتار توهم جنگ کوتاه شده و بیش از اندازه بر قدرت ابزارهایش تمرکز کرده است.
شرکت نوپای آمریکایی که در سال ۲۰۲۴ تأسیس شده، دو ربات مدل «فانتوم MK-1» را برای اجرای یک برنامه آزمایشی به اوکراین فرستاده است.
دبیر شورای امنیت روسیه گفت: در مجموع ۵۶ کشور با کمک به عملیات پهپادی، عملاً در حال جنگ با روسیه در اوکراین هستند.
مقاله با مقایسه بحران ایران با جنگ ویتنام و جنگ اوکراین با جنگ کره، نشان میدهد که سیاست آمریکا اغلب از ورود و تشدید بحران به بنبست و سپس مذاکرهای ناگزیر میرسد. در پرونده ایران، احتمال توافقی شکننده و ناتمام وجود دارد که بحران هستهای را به آینده موکول کند. در اوکراین نیز سناریوی محتمل، آتشبسی شبیه جنگ کره است که خط درگیری را تثبیت میکند، بیآنکه ریشه منازعه حل شود.
این گزارش میگوید جنگ ترامپ با ایران، بهجای تضعیف رقبای آمریکا، عملاً به سود روسیه تمام شده است. جهش بهای جهانی نفت و کاهش نسبی فشار تحریمها، درآمد انرژی مسکو را به بالاترین سطح دو سال اخیر رسانده و بخشی از خسارت حملات اوکراین به زیرساختهای نفتی روسیه را جبران کرده است. در نتیجه، بحرانی که از خلیج فارس آغاز شد، نهفقط بازار جهانی انرژی را بیثبات کرده، بلکه به تقویت ماشین جنگی کرملین و افزایش فشار اقتصادی بر جهان نیز انجامیده است.
اکنون، در حالی که جنگ در اوکراین ادامه دارد و جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران تحت یک آتشبس شکننده متوقف شده، ما شاهد بازگشت پدیدهی ناخوشایند دیگری به صحنه جهانی هستیم: جنگ جهانی.
گزارش فارن افرز هشدار میدهد حتی با پایان جنگ اوکراین، تقابل ساختاری میان روسیه و ناتو تداوم خواهد یافت. فروپاشی معماری امنیتی پساجنگ سرد، قطع پیوندهای اقتصادی و تشدید نظامیسازی دو طرف، اروپا را در معرض مسابقه تسلیحاتی، سوءظن متقابل و خطر محاسبه اشتباه قرار داده است. سناریوهایی مانند رزمایشهای ناگهانی، استقرار موشکهای دوربرد یا گسترش دوباره جنگ اوکراین میتواند به درگیری مستقیم منجر شود.
این مقاله استدلال میکند غرب در «آخرین فرصت» خود برای اقناع جنوب جهانی قرار دارد، اما بهجای گوشدادن، بر روایتهای خود پافشاری میکند. شکاف بر سر اوکراین و غزه اعتبار اخلاقی اروپا را فرسوده و رویکردهای نادرست بروکسل در قبال روسیه و چین، آن را منزویتر کرده است. نویسنده بر پذیرش توازن جدید قدرت، اصلاح شورای امنیت (مدل ۷-۷-۷) و گفتوگوی برابر با جنوب جهانی تأکید میکند؛ نظمی متوازن تنها با شنیدن صدای اکثریت جهان ممکن است.
