طی میلیاردها سال، برخورد و ادغام کهکشانها با یکدیگر، میزان چرخش آنها را افزایش یا کاهش میدهد. این پدیده توجیهگر چرخش اندک برخی کهکشانهای نزدیک به زمین است.
۱۶ مطلب
طی میلیاردها سال، برخورد و ادغام کهکشانها با یکدیگر، میزان چرخش آنها را افزایش یا کاهش میدهد. این پدیده توجیهگر چرخش اندک برخی کهکشانهای نزدیک به زمین است.
اخترشناسان با استفاده از دادههای تلسکوپ فضایی جیمز وب، سیارهای به نام «انایپوشا» را کشف کردهاند که با ویژگیهای منحصربهفرد خود، دستهبندیهای سنتی سیارات فراخورشیدی را به چالش کشیده است.
این تصاویر با وضوح و جزئیاتی بیسابقه، ساختار مارپیچی، بازوهای درخشان و مرکز پرتلاطم این کهکشان را که در فاصله حدود ۶۰ میلیون سالنوری از زمین قرار دارد، آشکار میسازند.
راندمان ستارهزایی در این کهکشانها از کهکشانهای امروزی بیشتر است که نشان از حاکمبودن شرایطی متفاوت در کیهان اولیه دارد.
جیمز وب ستاره ایرندل (Earendel) را رصد کرده است که یکی از دورترین ستارههایی است که تاکنون کشف شده و نوری که جیمز وب از آن میبیند حدود ۱۲.۹ میلیارد سال قدمت دارد.
ساختار دم گربه مانند بتا سه پایه فقط در ابزار فروسرخ میانی ظاهر شد، زیرا در نور مادون قرمز میانی به شدت میدرخشد و شاید این توضیحی برای از قلم افتادن آن پیش از این باشد.
تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) به تازگی باعث شادی اخترشناسان شده است، زیرا به آنها این امکان را داده که از یک خوشه رنگارنگ دور دست از کهکشانها که «خوشه کیهانی درخت کریسمس» نامیده میشود، تصویربرداری کنند.
سحابی خرچنگ در فاصله ۶ هزار و ۵۰۰ سال نوری از ما قرار دارد و در میان ستاره شناسان به دلیل ساختار دقیق و زیبایش مشهور است.
این چهار کهکشان با نامهای JADES-GS-z۱۲-۰، JADES-GS-z۱۱-۰، JADES-GS-z۱۰-۰ و JADES-GS-z۱۳-۰ شناخته شدهاند. دانشمندان میگویند قدمت این کهکشانهای کشفشده بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلیون سال پس از مهبانگ در بیش از ۱۳ میلیارد سال پیش است؛ یعنی زمانی که جهان تنها دو درصد از سن کنونی خود را داشت.
ناسا در بیانیهای اعلام کرد که شناسایی دیاکسیدکربن به دانشمندان کمک میکند تا درباره چگونگی شکلگیری WASP-۳۹ اطلاعات بیشتری کسب کنند. جرم این سیاره فراخورشیدی که از هر چهار روز زمینی یکبار به دور ستاره خود میچرخد، یک چهارم سیاره مشتری است، اما قطر آن ۱.۳ برابر بیشتر است.
