شاید نقطه مقابل رویکرد نخست، اثر این سیاست بر ذهنیت و انتظارات اجتماعی است. زمانی که دولت بهطور واضح و مستمر از دهکهای آسیبپذیر حمایت میکند، این پیام به جامعه منتقل میشود که فشارهای تورمی به حال خود رها شود. این امر میتواند تا حدی از شکلگیری انتظارات تورمی افسارگسیخته جلوگیری کند و به ایجاد نوعی «انتظارات ضدتورمی» کمک کند. به این معنا که جامعه باور میکند دولت اراده سیاسی لازم برای مدیریت تبعات تورم را دارد.