در سال ۱۳۳۵ با پیشنهاد روسها همراه دیگر اعضای رهبری حزب توده به لایپزیک آلمان مهاجرت و ساکن یک آپارتمان ۷۵ متری شد. کیانوری در این دوره با نام مستعار «پرفسور ماستی» به فعالیت میپرداخت. یکی از مهمترین کارهای او در این دوره، جعل اسناد ازجمله پاسپورت برای نیروهای سیاسی بود.
«در فضای بیدروپیکر مجازی کسانی که پدر یک وزیر را که در دفاع مقدس به شهادت رسیده است با عنوان کمونیست وابسته به شوروی و عاشق لنین معرفی میکنند و به سرنوشت متعالیاش تعمداً اشاره نمیکنند، رها و آزادند؟ همان کسانی که به فرماندهان رشید و عالی کشورمان تهمتهای فراوان زدند و باز هم در کمال تعجب کسی آنها را نخواست و مجازات نکرد و آنها را برای ادامه افتراها و دروغها و لجنپراکنیهایشان آزاد گذاشت.»
تقی اَرانی (۱۳ شهریور ۱۲۸۱ – ۱۴ بهمن ۱۳۱۸) مارکسیست، تئوریسین، نویسنده و شیمیدان اهل ایران بود. وی از اعضای برجسته گروه پنجاه و سه نفر بود که از اواخر سال ۱۳۱۵ تا اوایل سال ۱۳۱۶ به تدریج دستگیر و در زندان موقت تهران و قصر زندانی شدند. در این دادگاه، احمد کسروی وکیل مدافع تسخیری ارانی بود. قاضی، ارانی را به ۱۰ سال حبس عادی محکوم کرد، اما او تا دم مرگش، این محکومیت را در همان سلولهای انفرادی تحمل کرد و تا هنگامی که در ۳۶ سالگی در زندان به قتل رسید یک هزار و یک روز حبس کشید؛ ۲۲۲ روز در صحن…
زندان یا محبس قصر پیش از تبدیل شدن به زندان به «قصر قاجر» یا «قصر قاجار» معروف بود که طبق روایت فرشاد ابریشمی در کتاب «تهران، روزگاران قدیم» در سال ۱۱۷۵ به دستور باباخان (فتحعلیشاه) برادرزادهی آقامحمدخان قاجار و جانشین او در فاصلهی نیمفرسخی خارج از تهران بر بالای تپهای ساخته شد. قصر قجر بنا بر این روایت تا اواسط دوران حکومت ناصرالدینشاه هم استفاده میشد، اما بعدها به دلایل خرافی بلااستفاده و متروکه ماند.
نومحافظه کاری نوعی تروتسکیسم وارونه بود که به قول "جاشوا موراوچیک" به دنبال "صدور دموکراسی" بود به همان شیوهای که تروتسکی در ابتدا صدور سوسیالیسم را در نظر داشت. نومحافظه کاران نیز برداشت خود از کار فکری و سیاسی را از گذشته سوسیالیستی خود گرفتند. آنان آن نوع تمایز سفت و سختی را بین تئوری و عمل قائل نشدند که بسیاری از دانشگاهیان و سیاستمداران قائل هستند. در عوض، آنان تئوری را شکلی از مبارزه سیاسی و سیاست را به عنوان تلاشی میدیدند که باید توسط تئوری هدایت شود. آنان بیشتر خود را به مثابه کادری…
حکومت شوروی میخواست هر چیزی از جمله آثار معماری دقیقا منطبق با ایدههای کمونیستی باشد؛ اما ایستگاههای اتوبوس شاید به خاطر کوچکیشان از دایرۀ توجه و نظارت آنها خارج مانده بودند؛ به همین علت این بناهای کوچک تبدیل به روزنههایی از نبوغ و خلاقیت فردی شده بودند.
چشمانداز سیاسی چین از زمان روی کار آمدن «شی» به طور قابل توجهی تغییر کرده است. او بیش از هر یک از اسلاف خود اهرمهای کنترل امور را در دست گرفته است از جمله در مورد مسائل اقتصادی که زمانی عمدتا در اختیار «لی کچیانگ» نخست وزیر بود.
حزب کمونیست چین نسلی کاملی از جاسوسان آنلاین و خبرچینها را آموزش داده است. به مردم چین آموزش داده شده که نسبت به یکدیگر بدگمان باشند و همزمان مدافعان حقوق بشر و فمینیستها از خط حزبی دور میشوند.
شی، چین را از مسیری که «دنگ شیائوپینگ» پس از وحشت ناشی از انقلاب فرهنگی مائو رهبری کرد دور میکند و به سوی یک نظام حکومتی مطلق گرا توسط یک فرد بدون محدودیت زمانی برای در قدرت ماندن همانند دوره مائو باز میگرداند.
رژه بزرگداشت هفتادمین سالگرد تاسیس جمهوری خلق چین با حضور و نمایش 59 تیم با حدود 15 هزار سرباز، 160 فروند هواپیما و 580 دستگاه تجهیزات نظامی برگزار شد که بزرگترین رژه نظامی در چین به شمار می رود.