یک تحلیلگر نظامی و ژئوپلیتیک: جنگ آمریکا با ایران برای ۵ روز طراحی شده بود
پاتریشیا مارینز: «ایالات متحده بهزودی ممکن است خود را بیپناه ببیند، هم فاقد سامانههای دفاع موشکی زمینپایه باشد و هم قدرت آتش معناداری در دریا برایش باقی نمانده باشد. تصور من این است که کل عملیات برای فقط ۵ روز جنگ طراحی شده بود.»
پاتریشیا مارینز (Patricia Marins)، تحلیلگر نظامی و ژئوپلیتیک که به طور ویژه روی تحولات خلیج فارس و صنایع دفاعی تمرکز دارد، در شبکه ایکس نوشت:
همان طور که در چند روز گذشته بحث میکردیم، کمبود رهگیرها (موشکهای interceptors) در جنگ به مرحله بحرانی رسیده و مستقیماً بر ایالات متحده، اسرائیل و متحدانشان تأثیر میگذارد؛ متحدانی که اکنون آشکارا آمریکا را متهم میکنند که به آنها پشت کرده و حفاظت از اسرائیل را در اولویت قرار داده است.
جدای از این، عدم موفقیت در تخلیه پایگاهها نیز مسئلهساز شده؛ به طوری که گزارش شده سربازان در مواجهه با چنین بمباران آشکاری در یک درگیری با این مقیاس، در هتلها پنهان شدهاند. خیلی زود این کشورها کاملاً بیدفاع خواهند ماند.
در بهترین سناریو، اگر ایران به آهنگ اولیه حملات خود بازگردد، تنها برای ۴ روز دیگر مهمات کافی باقی خواهد ماند.
اما این حتی مسئله اصلی نیست. در پیکربندی که بیشترین جهتگیری را به سمت دفاع ضدموشکی دارد - که تقریباً قطعاً آرایش جنگی دو ناوگروه ضربت هواپیمابر مستقر در منطقه است - تعداد موشکهای تاماهاوک باید بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ فروند باشد.
از آنجایی که صدها فروند از این موشکها در ۳ روز گذشته شلیک شدهاند، کاملاً محتمل است که بیش از ۱۰۰ تا ۱۵۰ فروند یا حتی کمتر باقی نمانده باشد.
بنابراین، علاوه بر کمبود رهگیرها، موجودی تاماهاوکها نیز به سرعت در حال کاهش است و این موشکها فقط در بندر قابل بارگیری مجدد هستند. هر چند نیروی دریایی روی قابلیت بارگیری مجدد در دریا کار میکند، اما هنوز عملیاتی نشده است.
همه چیز برای یک جنگ برقآسا برنامهریزی شده بود که هرگز محقق نشد. اکنون شاهد هرجومرج هستیم: سربازانی که جان میبازند، هواگردها و پهپادهایی که سرنگون میشوند، کمبودهای حیاتی در رهگیرها و تاماهاوکها، و هنوز هیچیک از اهداف اصلی محقق نشده است. بعلاوه، تنها بخش کوچکی از آن تاماهاوکها از نوع ضدکشتی هستند و حداقل ۲۰ فروند از آنها قبلاً برای غرق کردن شناورهای ایرانی استفاده شده است.
چرا این مسئله تا این حد جدی است؟ ایران همچنان نیروی دریایی با بیش از ۳۰ فروند کشتی و صدها قایق تندرو مجهز به موشک در اختیار دارد؛ نیروهایی که هنوز وارد نبرد نشدهاند. آیا ممکن است که آنها صرفاً در سایه ناوگان آمریکایی حرکت کنند و منتظر تمام شدن سلولهای پرتاب عمودی (VLS) کشتیهای آمریکایی باشند؟
من در حال مطرح کردن یک احتمال بسیار واقعی هستم: ایالات متحده بهزودی ممکن است خود را بیپناه ببیند، هم فاقد سامانههای دفاع موشکی زمینپایه باشد و هم قدرت آتش معناداری در دریا برایش باقی نمانده باشد. تصور من این است که کل عملیات برای فقط ۵ روز جنگ طراحی شده بود.
