آلترناتیو علی علیپور، سرگیف را تهدید می‌کند

 گلزنی و درخشش امیرحسین محمودی در بازی با چادرملو بار دیگر ثابت کرد اعتماد به جوان‌ها بالاخره جواب می‌دهد هر چند در مورد مهاجم شماره 34 این چرخه خیلی سریع پیش رفت و به نتیجه رسید.

محمودی دو سال قبل در رده جوانان و به عنوان مهاجم شاخص تیم جوانان پرسپولیس آقای گل شد اما یک مصدومیت اجازه نداد زودتر از اینها به تیم اصلی برسد. اواخر فصل قبل و در دوره کارتال او در تمرینات تیم اصلی حاضر شد اما در تمرینات پیش فصل یک مصدومیت دیگر اجازه نداد با تیم هاشمیان در ترکیه حاضر باشد و اینطوری شانس رسیدنش به تیم اصلی کمرنگ شد.

به خاطر همین مصدومیت او در شش هفته ابتدایی نتوانست شرایط بازی را پیدا کند و از لیست مسابقات پرسپولیس دور بود. اولین حضور او در خرم‌آباد و در لیست بازی با خیبر اتفاق افتاد. مسابقه‌ای که برای پرسپولیس و کادر فنی‌اش پر حادثه شد؛ اولین باخت فصل، استعفای درویش و رفتن هاشمیان به لبه پرتگاه.

امیرحسین مقابل ذوب‌آهن هم در لیست بود اما عمر مربیگری هاشمیان به او اجازه نداد تا از این بازیکن در مسابقاتش استفاده کند. در بازی با خیبر که کریم باقری تیم را آماده کرد نام محمودی در فهرست دیده می‌شد اما در نخستین بازی اوسمار مقابل استقلال خوزستان از لیست خارج شد. شماره 34 سرخ‌ها دربی را هم نتوانست تجربه کند اما در سایر مسابقات به نیمکت رسید و در بازی حذفی مقابل تراکتور در بحرانی‌ترین شرایط تا آستانه حضور در زمین پیش رفت که مرد برزیلی به او اعتماد نکرد تا اینکه مصدومیت دقیقه 4 عالیشاه در اهواز و تصمیم جالب اوسمار باعث شد تا او برای اولین بار با پیراهن تیم اصلی بازی کند.

در اهواز و در روز بد بیشتر بازیکنان پرسپولیس، محمودی در کنار صادقی تنها نقاط روشن تیم اوسمار بودند که نشانه‌هایی از امیدواری را ایجاد کرده و البته تحسین اوسمار را هم به همراه داشتند.

در ورزشگاه اکباتان و مقابل چادرملو امیرحسین برای اولین بار به ترکیب اصلی رسید اما در پست خودش بازی نکرد. او که ذاتاً مهاجم نوک به حساب می‌آید در پست هافبک راست بازی کرد؛ جایی که اوسمار بعد از رفتن احمدزاده، عمری، کاظمیان، عالیشاه، بیفوما و شکاری را هم در اختیار نداشت. با وجود این محمودی در این پست درخشید و نیمه اول درخشانی داشت.

او جدا از دوندگی و بازی انرژیک در خط میانی و حمله دو پاس فوق‌العاده به سرگیف و و علیپور داد و فقط بدشانس بود که در اولین بازی رسمی نتوانست به عنوان گلساز نیز نام خود را ثبت کند.

امیرحسین در نیمه دوم فروغ نیمه نخست را نداشت اما با یک تک ضربه هوشمندانه موفق شد کار بزرگش را انجام دهد؛ دومین بازی با پیراهن تیم اصلی، اولین بازی به عنوان بازیکن ثابت، اولین گل آن هم در شرایطی که 19 سال و شش ماه سن دارد.

بعد از درخشش محمودی بار دیگر همه درباره توجه ویژه به استعدادهای آکادمی گفتند و حواس‌ها به بازیکنان شاخص آکادمی پرسپولیس معطوف شد. نکته جالب اینجاست که قبل از شروع این فصل وقتی صحبت از جذب مجتبی فخریان شد آنهایی که استعدادهای آکادمی را می‌شناختند تأکید داشتند پرسپولیس با در اختیار داشتن محمودی و بنیامن علیپور گلزن شاخص تیم نوجوانان خود نیازی به جذب مهاجم جوان ندارد و بهتر است به این دو بازیکن میدان بدهد. با شروع فصل و بی‌توجهی به شرایط علیپور، این بازیکن راهی گل‌گهر سیرجان شد اما محمودی ماند و با اینکه دیر به فهرست رسید و دیرتر شانس بازی پیدا کرد اما خیلی فوری درخشید تا پرسپولیس غیر از علیپور و سرگیف صاحب یک مهاجم فوق‌العاده دیگر شود.

درخشش امیرحسین در شرایطی رخ داد که همین حالا صحبت از جذب یک مهاجم نوک خارجی دیگر است در حالی که با توجه به کیفیت این بازیکن و پتانسیلی که دارد به نظر می‌رسد همین حالا سرگیف جای او را تنگ کرده و محمودی بشدت موقعیت او را تهدید می‌کند اما طبیعی است که اگر مهاجم خارجی دیگری به این تیم اضافه شود دوباره باید منتظر از دست رفتن استعدادی دیگر در پرسپولیس باشیم.

محمودی ذاتاً مهاجم نوک به حساب می‌آید و البته شاید بهترین پست برای او بازی به عنوان مهاجم سایه باشد که از عقب به خط حمله اضافه می‌شود اما او در پست هافبک راست هم درخشید که بیشتر ناشی از پتانسیل‌های بالا و قدرت دوندگی و حمل توپش بود اما قطعاً بازی در خط حمله برای او و پرسپولیس مفیدتر خواهد بود.

شماره 34 پرسپولیس همان بازیکنی است که میشائل اونینگ مربی آلمانی سرخ‌ها قبل از ترک ایران تأکید کرد اگر قرار باشد یک بازیکن از این تیم به آلمان ببرد کسی نیست جز امیرحسین محمودی. نکته جالب‌تر اینکه وحید هاشمیان هم چند ماه بعد از جدایی‌اش جایی گفته قرار بوده بعد از بازی ذوب‌آهن محمودی را جای علیپور در ترکیب اصلی قرار دهد که دیگر فرصتی به او داده نشد.

اما مهم‌ترین نکته در مورد امیرحسین محمودی که می‌تواند او را به عنوان یک چهره ویژه در پرسپولیس فعلی برجسته کند تفاوت او با سایر مهاجمانی است که با این بازیکن مقایسه‌اش می‌کنند. بعد از نمایش درخشان این بازیکن بسیاری با یادآوری سرنوشت بازیکنان جوانی که در برهه‌ای درخشیدند و سپس فراموش شدند به محمودی یادآوری کردند که مراقب تبعات شهرت، درخشش در پرسپولیس و تعریف و تمجیدهای مجازی باشد و البته شرایطی فراهم کند تا به زندگی حرفه ای‌اش لطمه‌ای وارد نشود. در این میان او با مهدی عبدی مقایسه شده اما محمودی یک تفاوت عمده با عبدی، عمری و خیلی از چهره‌های اینچنینی دارد. او به معنای واقعی ساخته آکادمی پرسپولیس است چرا که از تیم نوجوانان این باشگاه رشد کرده و سپس در رده جوانان آقای گل شده و بعد از پنج سال همزمان در تیم امید و بزرگسال حضور داشته و در لیگ برتر درخشیده است.

مهدی عبدی و محمد عمری بعد از رسیدن به رده سنی امید و با حضور در تیم‌های پایه باشگاه‌های دیگر به آکادمی پرسپولیس آمدند اما محمودی ساخته آکادمی باشگاه است و حالا پرسپولیس و آکادمی‌اش واقعاً می‌توانند با این استعداد که به نوعی محصول اصیل و اورجینال باشگاه است پز بدهند.